شاعری از بروجن که در 14 سالگی منظومه 2200 بیتی سرود

به گزارش خبرگزاری فارس از شهرکرد، افصح الشعرا میرزا محمدامین دفتری بروجنی نوه دختری شاعر نامی فرخی بروجنی است که در سال 1245 قمری در بروجن متولد شد.

او دارای ذوق شعری بالا و استعدادی شکوفا بود آنچنان که از نوجوانی اهل سرودن شعر بود و به تصریح خودش منظومه 2200 بیتی وامِق و عذرا را در 14 سالگی به رشته نظم کشیده است.

وی از دوران نوجوانی به منشی گری و میرزایی خوانین بختیاری درآمد و در زمان حیات حسین قلی خان ایل خانی سمت منادمت او را داشته و تخلّص دفتری را او برای میرزا محمدامین انتخاب کرده است.

پس از قتل ایل خانی در خدمت حاج ابراهیم خان ضرغام السلطنه بختیاری که مردی ادب پرور و درویش مسلک بود، همان سمت را داشته است.

دفتری چنان مورد توجه و الطاف ابراهیم خان قرار گرفت که منظومه قند و حکیم را به نام او سرود.

اشعار دیگری نیز در قالب قطعه و قصیده در مدح این خان در دیوان او وجود دارد.

تشبیه دفتری بروجنی به خواجه حافظ شیرازی موقعیت دفتری را در منطقه چهارمحال به موقعیت خواجه حافظ شیرازی در غزل سرایی تشبیه و قیاس کرده اند.

میرزا محمدامین دفتری غزل سرایی چیره دست و توانا و شاعری عارف پیشه بود که در شعرش عشق و عرفان توامان خودنمایی می کند و جلوه این اندیشه را باید در قسمت های پایانی منظومه قند و حکیم وی جست وجو کرد.