طاهره صفارزاده: سیدحسن حسینی از قیصر بزرگ تر بود/ شاعری که زبانش برای انقلابی نماها شمشیری برنده بود

9 فروردین روز درگذشت شاعری است که اهل فن می گویند حیف بود برود! و حتی از قیصر امین پور بالاتر بود اما مظلوم واقع شد، شاعری که می گویند زبانش برای انقلابی نماها شمشیری برنده بود و مثل شعرای دیگر محافظه کار نبود.

- به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، سید حسن حسینی هستم.

متولد 1335 محله سلسبیل تهران، بزرگ شده نازی آباد و نیروی هوایی.

بعد، دیپلم طبیعی، لیسانس تغذیه، فوق لیسانس و دکترای ادبیات فارسی.

به زبان مادری ام، به زبان عربی و زبان های ترکی و انگلیسی هم تقریباً آشنایی دارم؛ البته در حد استفاده از منابع و مآخذ و احیاناً صحبت کردن و نوشتن.

تقریباً از سال 1352 نوشتن و سرودن را آغاز کردم.

در مطبوعات قبل از انقلاب، مـجله فردوسی جایی برای عرضه کارهای تمرینی من بود.

بعد از انقلاب در سال 1358 با بقیه دوستان، حوزه اندیشه و هنر اسلامی را که بانیانش استاد محمدرضا حکیمی بودند و آقای رخ صفت و نیز، آقای تهرانی و آقای آیت الله امامی کاشانی، تقریباً می شود گفت که راه اندازی کردیم و بخش ادبیات و شعرش را من بودم و آقای امین پور و دوستان دیگر و آقای سلیمانی در ادبیات داستانی، آقای خسروجردی و آقای صادقی در هنرهای تجسمی و دوستانی مثل آقای سراج و بعدها آقای نفر در موسیقی و بعد هم آقای مخملباف در ادبیات داستانی و تئاتر و بعد هم سینما.