نافرمانی مدنی چیست؟

استراتژی نافرمانی مدنی یا عدم اطاعت از حکومت، بویژه توسط مهاتما گاندی برای کسب استقلال هند از دولت امپراتوری بریتانیا مورد استفاده قرار گرفت.

- عصر ایران - نافرمانی مدنی (Civil Disobedience) یعنی هر اقدام قانون شکنانه آشکار و عمدی که با هدف جلب توجه همگان به نامشروع بودن برخی قوانین یا نادرستی آن ها از جنبه اخلاقی و عقلانی، صورت گیرد.

استراتژی نافرمانی مدنی یا عدم اطاعت از حکومت، بویژه توسط مهاتما گاندی برای کسب استقلال هند از دولت امپراتوری بریتانیا مورد استفاده قرار گرفت.

روش گاندی مبتنی بر تمرد از قوانین کشوری، نپرداختن مالیات ها، قبول نکردن پست های دولتی، تحریم انتخابات مجالس قانونگذاری، عدم همکاری با ماموران انگلیسی و تحریم اجناس ساخت بریتانیا بود.

در مقاومت منفی، تاکید اصلی بر امتناع از اقدام و نوعی بی تفاوتی است، در حالی که نافرمانی مدنی بدون اقدام، معنایی ندارد.

وجه مشترک این دو شیوه مبارزه، مسالمت آمیز بودن آن هاست.

در مقاومت منفی، این مسالمت از طریق خودداری از اقدام تحقق می یابد، در نافرمانی مدنی از طریق نوعی اقدام.

نافرمانی مدنی را نافرمانی عمومی هم ترجمه می کنند که البته ترجمه دقیقی نیست ولی حاوی نکته ای دقیق است؛ و آن اینکه، نافرمانی مدنی اگر از سوی چند فرد خاص سر بزند و فراگیر نشود، عملا بی تاثیر خواهد بود.