بررسی نغمات رمضانی/ «ذکرخوانی» از مهم ترین الحان ماه مهمانی خدا

«ذکرخوانی» مهم ترین ویژگی موسیقی رمضان است.

هنری که شکل های متفاوتی داشته و هدف از آن تقویت نیروی معنوی و سوق دادن روزه داران به سمت نیکی و نیکویی بوده است.

- گاه انسان به شکلی فردی بین خود و آفریدگارش سخنانی آهنگین بر زبان می آورد، به مصداق واژه حکم شده اقرا ، که به نام ذکرخوانی و مناجات خوانی و حمدخوانی می شناسیم.

*در بازیابی، بازشناسی و برنامه ریزی نغمات مذهبی غفلت شده همه آنچه که موضوعات معنوی دینی انسان را با زبان موسیقی به شکلی درست و وزین بیان می کند، می شود موسیقی مذهبی که ما در ایران اسلامی تاکنون از بازیابی، بازشناسی و برنامه ریزی درباره آن برای جامعه امروز و آیندگان این سامان اندکی غفلت ورزیده ایم.

عزیزالدین نسفی، از عرفای برجسته سدهٔ هفتم هجری، آداب ذکر را در زمان خود چنین بیان کرده است: ذاکر چون ذکر خواهد گفت، باید که اول تجدید طهارت کند و نماز شکر وضو بگذارد و آن گاه روی به قبله نشیند و ذکر آغاز کند.

بعضی گفته اند: که در ذکر گفتن مربع نشیند، که این چنین آسوده تر باشد بعضی گفته اند: به دو زانو نشیند چنان که در نماز، که این چنین به ادب نزدیک تر باشد.

موسیقی رمضان شامل صلوات خوانی، ذکرخوانی، بسم الله خوانی و منقبت خوانی است، همچنین مناجات خوانی، سحرخوانی، شب خوانی رمضان، سحرآوازی، مناجات سحری و دُم دُم سحری نا