اینجا قطار یک شهر متحرک است

کارکرد قطار از زمان افتتاح تا امروز گسترده تر نیز شده و بخشی از رفاه اجتماعی به واسطه آن تامین می شود، بیشتر مسافران قطار بومی از آن برای دسترسی به امکانات پزشکی در شهرهای بزرگ تر، - رفتن به کلاس های آموزشی و غیره بهره می برند و به قول سورتیجی ریل برای ما قطار نیست، کلاس موسیقی، بیمارستان تخصصی، مقصد سفر وغیره است .

ساعت 6 صبح است که برای رفتن به پل سفید راهی ایستگاه راه آهن ساری می شوم، شهری در حاشیه رودخانه تلار که از یک سو به زیراب و از سوی دیگر به روستای ورسک راه دارد و از مسیرهای اصلی جاده فیروزکوه و راه آهن شمال ایران نیز است.

قطار راس ساعت 7 حرکت می کند و اگر جا بمانم از دیدن نیمی از جاذبه های گردشگری راه آهن ساری- سوادکوه محروم می شوم.

راه آهن شمال که به راه آهن مازندران هم شناخته می شود یکی از مهم ترین انشعاب های راه آهن سراسری ایران است که ساخت آن در سال 1306 آغاز شد و اندکی بعد، در سال 1308 فاز نخست آن به بهره برداری رسید.

طول این مسیر ریلی 382 کیلومتر با 28 کیلومتر مسیر انشعابی است.

فروش بلیط با دستگاه خودپرداز انجام می شود و دیگر از صف های طولانی خرید بلیط خبری نیست، به همین دلیل گردشگران در آرامش کامل برنامه طنز تلویزیون ایستگاه را تماشا می کنند.