حمکت ششم؛ رازداری راهی برای آرامش خویشتن و نجات جامعه

همان گونه که صاحبان ثروت اشیا قیمتی را در صندوق های محکم نگاه داری می کنند، انسان عاقل نیز باید اسرارش را در دل خود پنهان دارد، چرا که اسرار او اگر به دست دوست بیفتد گاه سبب ناراحتی اوست و اگر به دست دشمن بیفتد ممکن است سبب آبروریزی او شود.

- ایسنا/قم همان گونه که صاحبان ثروت اشیا قیمتی را در صندوق های محکم نگاه داری می کنند، انسان عاقل نیز باید اسرارش را در دل خود پنهان دارد، چرا که اسرار او اگر به دست دوست بیفتد گاه سبب ناراحتی اوست و اگر به دست دشمن بیفتد ممکن است سبب آبروریزی او شود.

امام علی (ع) در حکمت ششم نهج البلاغه می فرماید: صَدْرُ الْعَاقِلِ صُنْدُوقُ سِرِّهِ، وَ الْبَشَاشَهُ حِبَالَهُ الْمَوَدَّهِ، وَ الِاحْتِمَالُ قَبْرُ الْعُیُوبِ؛ وَ رُوِیَ أَنَّهُ قَالَ فِی الْعِبَارَهِ عَنْ هَذَا الْمَعْنَی أَیْضاً [الْمُسَالَمَهُ خَبْءُ الْعُیُوبِ] الْمَسْأَلَهُ خِبَاءُ الْعُیُوبِ، وَ مَنْ رَضِیَ عَنْ نَفْسِهِ کَثُرَ السَّاخِطُ عَلَیْهِ؛ سینه عاقل گنجینه اسرار اوست، خوشرویی و بشاشت، دام محبت است، تحمل ناراحتی ها، گور عیب ها است و آن کس که از خود راضی باشد افراد خشمگین بر او بسیار خواهند بود حجت الاسلام شکیبایی از نهج البلاغه پژوهان حوزه علمیه قم در گفت وگو با ایسنا به تشریح حکمت ششم نهج البلاغه امیرالمومنین (ع)