رجوی یک مارکسیست را امام جماعت زندانیان کرده بود

حیات سازمان مجاهدین خلق را می توان به پنج دوره شامل دوره تأسیس، اعدام رهبران، اعلام رسمی مارکسیسم شدن، فعالیت های سیاسی و نظامی تقسیم کرد.

- خبرگزاری مهر - گروه دین و اندیشه- فاطمه علی آبادی: چند نفر از شاگردان جوان مهندس مهدی بازرگان که عمدتا از طیف دانشجو بودند، در دهه سی شمسی در نهضت مقاومت ملی و سپس در نهضت ‏آزادی تجربه سیاسی اندوخته بودند، در سال 1344 سازمان مجاهدین خلق را پایه‏ گذاری کردند.

محمد حنیف‏ نژاد و سعیدمحسن ، و عبدی نیک بین هسته اولیه سازمان مجاهدین را تشکیل دادند.

اندکی بعد بدیع ‏زادگان، باکری، علی‏ مشکین ‏فام، ناصر صادق، علی میهن دوست، حسین روحانی و شماری دیگر به آنان پیوستند.

پدید آمدن فضای جدید در فرهنگ سیاسی نسلی که طی تحولات 1339 تا 1343 بالیده بود، می‏توانست پدید آمدن جریان‏هایی مانند مجاهدین را توجیه کند.

بیشتر این افراد از اعضاء یا سمپات‏ های نهضت آزادی بودند که به تدریج از مشی سیاسی آنان روی گردان شده و چاره را در مبارزه مسلحانه بر ضد شاه‏ جستجو کردند.

آنچه در جریان قیام پانزدهم خرداد پیش آمده بود، در ایجاد نوعی مبارزه قهرآمیز کاملا مؤثر بود و دقیقا همین امرسبب شد تا گروه‏هایی مانند مؤتلفه، حزب ملل و سازمان مجاهدین استراتژی جدیدی را در پیش گیرند.