گاندی؛ معلمِ انقلابِ بی خشونت

ایده گاندی این بود که مقاومت غیرخشونت آمیز در برابر قوانین ناعادلانه – نافرمانی مدنی – انگلیسی ها را مهار می کند و از مردم هند ملتی قدرتمند می سازد.

- در واقع گاندی ملتفت بود که ساختار قدرت متشکل از افراد دون پایه، میان پایه و بلندپایه ای است که همگی این افراد نمی توانند موضعی یکسان نسبت به عدم خشونت مردمِ معترض و خشونت دستگاه سرکوب خودشان داشته باشند.

عصر ایران؛ احمد فرتاش - مهانداس کارامچاند گاندی، رهبر سیاسی و معنوی هندی ها بود که جنبش استقلال هندوستان از بریتانیا را رهبری کرد و با روش خشونت پرهیزش، هند را در سال 1947 به استقلال رساند.

گاندی در دوم اکتبر 1869 در خانواده ای متعلق به کاست بازرگانان هندو در پوربندر در گجرات هند به دنیا آمد.

او پس از تحصیل حقوق در انگلستان در 1893 به آفریقای جنوبی رفت و در آن جا در مقام وکیلی جوان دگیر سیاست و نافرمانی غیرخشونت آمیز شد.

گاندی در 1915 به هند بازگشت و راه مبارزه برای رهایی هند از حاکمیت بریتانیا را در پیش گرفت و تا آخر عمر در این مسیر کوشا بود.

او در 30 ژانویه 1948 با شلیک گلوله ترور شد.

گاندی در روزگار دانشجویی در انگلستان، در مواجهه با محیطی بیگانه، ناگزیر شد درباره هویت و فرهنگ و مذهب خودش تأمل کند.