امام خمینی با حبس و حصر چگونه برخورد کرد؟

خانم ثقفی در خاطرات خود از زمان آزادی حضرت امام از حصر چنین می گوید: در ملاقاتهای وزیر کشور به آقا پیشنهاد شده بود که قم بروید؛ ولی در منزل تان محصور باشید و آقا قبول نکرده بود.

- مهدی حاضری طی یادداشتی در پایگاه خبری جماران نوشت: سوم تیرماه مصادف است با سال روز انتقال حضرت امام به زندان پادگان عشرت اباد در سال 1342، تا کنون درباره مبارزات و زندان رفتن و ایام حضور امام در تبعیدگاه، مطالب زیادی گفته و نوشته شده است؛ ولی نگارنده کمتر به نوشته و سخنی برخورده ام که اختصاصا به منش و سیره حضرت امام در دوران زندان و حصر یا به عبارت دیگر ادب امام در زندان پرداخته باشد.

در این یادداشت تلاش کرده ام بر اساس گفته ها و نوشته های حضرت امام و مطالب موجود در خاطرات یاران و نزدیکان ایشان به این موضوع از مقدمات دستگیری تا زمان آزادی بپردازم و فکر می کنم پرداختن به آن می تواند برای عموم افرادی که دغدغه اصلاح جامعه و برخورد کردن با مفاسد اجتماعی دارند، در زمانی که حاکمیت و قدرت جامعه در دست نااهلان است، مفید باشد.

حضرت امام از آغاز وارد شدن در نهضت همواره آماده دستگیری و زندان بودند.

خانم خدیجه ثقفی همسر ایشان می گوید: در مواقعی که شایعه دستگیری آقا بالا می گرفت، شب آقا به من می گفت: اگر مرا گرفتند دستپاچه نشو، طوری نیست و من به او به شوخی می گفتم