مطالب مرتبط:
رضایی: قدس را هم مثل خرمشهر آزاد خواهیم کرد
خاطره بازی یک هنرمند در سالروز آزاد سازی خرمشهر
بیت المقدس را همچون خرمشهر آزاد خواهیم کرد
رضایی: قدس را هم مثل خرمشهر آزاد خواهیم کرد
پیام تبریک سلطانی فر در پی فرارسیدن سوم خرداد روز آزاد سازی خرمشهر
-21 5 + 1
یارانه ها
مسکن مهر
قیمت جهانی طلا
قیمت روز طلا و ارز
قیمت جهانی نفت
اخبار نرخ ارز
قیمت طلا
قیمت سکه
آب و هوا
بازار کار
افغانستان
تاجیکستان
استانها
ویدئو های ورزشی
طنز و کاریکاتور
بازار آتی سکه
شنبه، 3 خرداد 1399 ساعت 05:502020-05-23حوادث

از «خرمشهر» تا «کنارک» با ناوسروان تکاور سپهری/ «خرمشهر را خدا آزاد کرد» را با همه وجود لمس کردیم


40 کیلومتری آبادان دیدیم حدود 15 تا 20 توپخانه در بیابان مستقر شده! به فرماندهشان گفتیم: ما یگان تکاور مدافع خرمشهر هستیم.

خرمشهر سقوط کرد.

چرا به موقع به کمک ما نیامدید؟ فرمانده زد زیر گریه.

- مجله فارس پلاس؛ مریم شریفی: سومین روز از سومین ماه سال شمسی، هر سال برای ناوسروان کهنه کار شیرازی و همرزمانش، حکایت تولد دوباره است.

خورشید سوم خرداد که طلوع می کند، تیک تاک ساعت بَرَش می گردانَد به 40 سال قبل.

چشم هایش را می بندد و می رود به شهری خرم که طمع دزدان ناپاک، آتش به جان باغ های نخلش انداخته و مهر آوارگی بر پیشانی مردمان دریادلش زده بود.

اما طاقت نمی آورد خرمشهر را دوباره در دود و آتش و خون ببیند.

چشم هایش را باز می کند مبادا رهایی خرمشهر، رؤیا بوده باشد.

نگاهش که با تردید با تقویم روی میز گره می خورد، نفسش راه پیدا می کند برای رها شدن و لبخند دوباره جا خوش می کند روی صورتش.

خوب که دقت می کند اما یک چیز سر جایش نیست.

دلش را در کوچه پس کوچه های آن شهرِ غریب افتاده، کنار دیوارهای سوراخ شده، پیش مدافعان تنهای تنهای تنها جاگذاشته.

پیش سربازان پاک باخته ای که 34 روز از خونین شهر مثل جانشان مراقبت کردند و آفتاب عمر بعضی هایشان قبل از اینکه شهر دوباره خرم شود، غروب کرد.

سوم خرداد، سالروز آزادسازی خرمشهر قهرمان، بهانه مبارکی بود برای گفت وگو با ناوسروان بازنشسته تکاور نیروی دریایی ارتش، داراب سپهری ، عضو گردان تکاوران بوشهر و یکی از مدافعان سرافراز خرمشهر تا برایمان از دیروز و امروز بگوید.

  داراب سپهری در دوران آموزشی در شهر منجیل *برویم به نقطه اول، به همان جرقه ای که شما را با دنیای تکاوری پیوند زد.

لباس تکاوری را از روی علاقه پوشیدید یا دست تقدیر، خدمت در این لباس را برایتان رقم زد؟ - حتماً از روی عشق و علاقه.

فیزیک بدنی ام هم طوری بود که برای ورود به این عرصه آمادگی داشتم.

یگان تکاوری، به آموزش های فیزیکی بسیار سخت و خشن، معروف است.

اما من آمادگی بدنی داشتم و آن آموزش ها برایم سخت نبود.

من بچه عشایر و ترک قشقایی هستم و در کوه و کمر و بیابان بزرگ شده ام.

بنابراین از کودکی با اسب سواری و شترسواری آشنا و از نظر بدنی حسابی ورزیده بودم.

البته هر کسی را هم در یگان تکاوری نمی پذیرند و اول از نظر قوای بدنی از متقاضیان آزمون می گیرند.

اینطور بود که از میان 30 نفری که از شیراز برای آزمون اولیه به منجیل رفتیم، فقط 4 نفرمان انتخاب شدیم.

خلاصه از یک طرف به خاطر عشق و علاقه به فعالیت های بدنی و رزمی و از طرف دیگر به عشق دفاع از وطنم، اوایل سال 57 در یگان تکاوران دریایی استخدام شدم.

آخرین آیتم آموزشی را خوب یادم است؛ دوی 30 مایل.

باید 30 مایل معادل 54 کیلومتر را با کوله و تجهیزات کامل در مسیر سخت کوهستانی با شیب های تند می دویدیم.

یک سال طول کشیده بود تا با تمرینات سخت، از 2 مایل به 30 مایل برسیم.

در این مدت علاوه بر آموزش های بدنی، فکرمان را هم پرورش می دادند؛ از آموزش تاکتیک ها و شیوه های جنگی تا نقشه خوانی و.

آن لحظه آخر که بعد از پشت سرگذاشتن تمام سختی ها و در پایان مسیر 54 کیلومتری به درِ پادگان رسیدم را همرزمانم با گرفتن عکس، ثبت کردند.

آن عکس را بعد از چهل و چند سال هنوز دارم.

داراب سپهری در پایان دوی 30مایل در پایان دوره آموزشی   وقتی مردم، ارتشی ها را شرمنده می کردند *آغاز جنگ تحمیلی، شروع ماموریت های رسمی شما بود یا قبل از آن هم تجربه جدی داشتید؟ - وقتی ما لباس تکاوری پوشیدیم، تحرکات انقلاب داشت اوج می گرفت.

خیابان ها شلوغ بود و معترضان مدام تجمع می کردند.

به همین دلیل، در دوره آموزش، ما را هم از منجیل به رشت می بردند تا در مقابل مردم بایستیم.

البته خوشبختانه ما مربیان آگاهی داشتیم که نیروها را توجیه می کردند که مراقب مردم باشند.

از آن طرف، رهبران انقلابیون هم خیلی خوب و قشنگ حرکت مردم را رهبری می کردند که هیچ گونه درگیری میان مردم و ارتشیان و نیروهای انتظامی به وجود نیاید.

واقعیت هم این است که مردم با ما مهربان بودند.

وقتی می آمدند در لوله تفنگ ما گل می گذاشتند و می گفتند: "برادر ارتشی/ چرا برادرکشی؟"، خب ما شرمنده می شدیم و در مقابل آن ها دست به اسلحه نمی بردیم.

اگر یکی هم از بین ما به طرف مردم تیراندازی می کرد، وقتی به پادگان برمی گشتیم، یقه اش را می گرفتیم.

می گفتیم: چرا زدی؟ آن ها مردم خودمان بودند.

مگر چه کار می کردند؟ آن ها که به ما ناسزا نگفتند و با ما درگیر نشدند.

فقط شعار می دادند و خواسته هایشان را مطرح می کردند.

واقعاً هم تجمعات مردم، منسجم و منظم بود.

با جمعیت های گسترده هم در خیابان ها حاضر می شدند.

اینطور نبود که یک جمع کوچک پراکنده ای باشند که تحریک شده باشند.

پرشور می آمدند و بدون درگیری و بدون اینکه به جایی آسیب بزنند، خیلی منطقی شعار می دادند.

همه این ها به دلیل هدایت درست رهبران جریان انقلاب بود که همگی هم از امام خمینی(ره) خط و الگو می گرفتند و به نتیجه دلخواه هم رسیدند و انقلاب پیروز شد.

  *بعد از پیروزی انقلاب، شرایط ارتش به چه صورت شد؟ مرور تاریخ انقلاب نشان می دهد ارتش خیلی زود وارد کارزار دفاع از کشور شد.

- اواخر دوره آموزشی ما، مصادف با زمانی بود که امام(ره) پیام دادند سربازان پادگان ها را ترک کنند.

ما جوان و کم سن وسال بودیم اما وقتی دیدیم مربیان و بزرگ ترهایمان پادگان را ترک کردند، ما هم کوله هایمان را برداشتیم و رفتیم.

بعد از پیروزی انقلاب و درست بعد از پیام امام برای بازگشت نظامیان به پادگان ها، ما هم برگشتیم و دوره آموزشی مان را تکمیل کردیم.

خیلی طول نکشید که غائله کردستان به پا شد و نیروهای ارتشی وارد صحنه دفاع از کشور شدند.

همین جا فرصت خوبی است که به یکی از ادعاها و فضاسازی های نادرست در فضای مجازی پاسخ بدهم.

برخی اصرار دارند اینطور القا کنند که ایران با تحریک صدام، آغازکننده جنگ تحمیلی بود.

من با قاطعیت این ادعا را رد می کنم.

وقتی انقلاب تازه پیروز شده بود، هنوز با تحرکات باقیمانده های رژیم پهلوی مثل ساواکی ها درگیر بودیم و از آن طرف هر روز یک غائله در گوشه ای از کشور برپا می شد، لذا اصلاً فرصت نداشتیم با همسایه هایمان درگیر شویم.

ماجرا اتفاقاً برعکس بود.

صدام از اواخر اسفند 57 شروع کرد به زدن مناطق هم مرز با روستاهای ما با هلی کوپتر و توپخانه.

هر وقت هم دولت ضعیف ما اعتراضی می کرد، می گفت: اشتباه شده.

اما آرام آرام این تحرکاتش علنی شد.

آن هایی که اعترافات صدام را بعد از دستگیری شنیده اند، یادشان است که گفت: کشورهای خارجی مرا فریب دادند.

گفتند به ایران حمله کن، ما محکم پشتیبانی ات می کنیم.

به یک هفته نمی کشد، ایران سقوط می کند.

خوزستان هم مال خودت!.

این اعترافات صریح صدام درباره شروع جنگ با ایران است، آن وقت یک عده در فضای مجازی تلاش می کنند قضیه را برعکس جلوه دهند.

  صدام، خفقان دریایی و یک باتلاق عمیق! *واقعاً صدام فقط به دلیل تحریکات خارجی ها وارد جنگ با ایران شد یا خودش هم برای این کار انگیزه داشت؟ - او خودش هم می خواست بعضی مشکلاتش را از این طریق حل کند.

یکی از بزرگ ترین مشکلات کشور عراق، خفقان دریایی بود.

یعنی دسترسی خیلی ناچیزی به دریا و آب های آزاد داشت؛ از طریق یک آب باریکه.

و قبول این موضوع برای صدام خیلی سخت بود.

دلش می خواست دسترسی وسیع تری به دریا داشته باشد.

اگر خوزستان مال عراق می شد، مشکلش حل بود.

دیگر شمال خلیج فارس متعلق به صدام می شد و آن خلأ همیشگی محرومیت از دریا از بین می رفت.

بنابراین اولین فایده ای که از پیروزی احتمالی در جنگ با ایران می برد، رها شدن از این خفقان دریایی بود.

پس طمع کرد، آن هم به پشتیبانی کشورهایی مثل آمریکا و اطلاعات نادرستی که از داخل ایران مبنی بر ضعیف شدن ارتش و.

برایشان ارسال می شد.

و البته هیچ کس به اندازه دشمنان خارجی از این جنگ سود نمی بردند.

برنده جنگ، هر که بود، از هر دو طرف تعداد زیادی مسلمان شیعه کشته می شدند.

صدام خودش هم خیلی زود فهمید فریب خورده اما در باتلاقی گیر کرده بود که نه راه پس داشت و نه راه پیش.

  داراب سپهری در خرمشهر- کنار رود کارون- مهرماه 1359   خمپاره خورد کنار پایمان، جنگ را با همه وجود باور کردیم *شما چه زمانی وارد فضای جنگ شدید؟ - در پایان دوره آموزشی مان، در بهمن ماه سال 58 مقرر شد برای خدمت به گردان تکاوران بوشهر منتقل شویم.

اوایل سال 59 که زمزمه های جنگ، علنی شد، یک گروهان از نیروهای ما به جنوب کشور اعزام شدند.

در این میان، دلسوزانی مثل فرمانده ارتش درباره آرایش جنگی عراق در مرز هشدار می دادند اما رییس جمهور وقت اعتنا نمی کرد تا اینکه با شروع رسمی جنگ توسط صدام، غافلگیر شدیم.

در آن شرایط، من و همرزمانم درست در روز 31 شهریور وارد خرمشهر شدیم.

و هنوز چند دقیقه از پیاده شدن مان از اتوبوس نگذشته بود که خمپاره خورد کنار پایمان! ما تا آن موقع، خمپاره ندیده بودیم.

این اولین بار بود با آتش توپخانه دشمن مواجه می شدیم.

آن شرایط خیلی برایمان غیرمنتظره بود.

و عامل آن غافلگیری، خیانت بنی صدر بود.

فرمانده ارتش از ماه ها قبل هشدار داده بود وضعیت نیروها و تجهیزات عراق در مرز، وضعیت عادی نیست اما بنی صدر اهمیت نداد.

بعدها هم که معلوم شد به اصطلاح دستش با آن ها در یک کاسه بوده.

ما که آن شرایط را تجربه کردیم، با تمام وجود درک می کنیم این آب و خاک را لطف خدا و عنایت صاحب الزمان(عج) حفظ کرد وگرنه ایران تکه تکه شده بود.

ما از 46 کشور، اسیر داشتیم.

همه کشورهای قدرتمند جهان و همین کشورهای حوزه خلیج فارس با آن ثروت های کلان، همگی پشت صدام ایستادند و از نظر مالی و تجهیزاتی او را حمایت کردند.

حکایت ما در مقابل عراق تا بن دندان مسلح، حکایت یک آدم با دست خالی در مقابل کسی بود که هم اسلحه داشت، هم چاقو هم چماق.

اما همان آدم بی پشتوانه، درحالی که تمام تنش زخمی شده بود، تا آخرین نفسش استقامت کرد و آخرش هم پیروز شد.

  مقاومت نیروهای ایرانی در خرمشهر   تکاوران نیرویی دریایی و جنگ کوچه به کوچه *گفتید درست در اولین روز شروع جنگ به خرمشهر اعزام شدید.

شما به عنوان تکاوران نیروی دریایی قرار بود در این شهر چه کاری انجام دهید؟ - ما آموزش جنگ شهری هم دیده بودیم و به خرمشهر اعزام شدیم تا در غافلگیری مردم و همه نیروها در مقابل ورود عراقی ها به شهر، از آن مهارت های جنگ شهری برای مقابله با متجاوزان استفاده کنیم.

بعد از ورود به خرمشهر، طبق یک نقشه از پیش طراحی شده توسط فرماندهان یگان عملیات، درنقاط مختلف شهر سازماندهی می شدیم و کوچه به کوچه با عراقی ها می جنگیدیم.

نقشه ما درست و دقیق بود اما تجهیزاتمان با تجهیزات دشمن قابل مقایسه نبود.

آن ها نفر ما را با گلوله مستقیم تانک می زدند! شهید غلامرضا مرادی ، یکی از همرزمان شهید ما بود که سرش را با توپ مستقیم زدند و حتی چند قدم هم بدون سر به حرکتش ادامه داد! در این میان، سئوال این بود که پس تجهیزات ما کجاست و چرا به دست مدافعان خرمشهر نمی رسد؟ ماجرا همان خیانت بنی صدر بود که باعث شده بود درِ انبارهای مهمات باز نشود.

اتفاقاً در روزهای اول جنگ، وقتی بنی صدر به آبادان آمد، مردم در مراسم سخنرانی اش همین اعتراض را مطرح کردند که: دارند ما را با توپخانه سنگین می زنند اما ما هیچ چیز برای دفاع از خودمان نداریم.

پس کجاست آن تانک و هواپیما و هلی کوپتری که محمدرضا پهلوی آن همه پول مملکت را صرف خریدنش کرد؟ فکر می کنید بنی صدر چه جوابی داد؟ گفت: آرام باشید.

سر و صدا نکنید.

هواپیما که نقل و نبات نیست که در جیب من باشد و بدهم به شما!.

درواقع ما تکاوران در دوران دفاع از خرمشهر، فقط با بعثی ها نمی جنگیدیم؛ از این طرف، با خیانت های بنی صدر و منافقان و ستون پنجم هم می جنگیدیم.

وقتی در کوچه پس کوچه های خرمشهر حرکت می کردیم، از پشت سر ما را می زدند! وارد یک منطقه می شدیم، عراق درست همان نقطه را می زد.

مثل روز روشن بود که منافقان از داخل شهر، گرای ما را به آن ها می دادند.

  هنر تکاوران، خنثی کردن نقشه شوم اقتصادی عراق بود *اما ثابت کردید با دست خالی هم می شود مقاومت کرد.

شما 34 روز در همین شرایط از خرمشهر دفاع کردید.

- بله.

34 روز مظلومانه اما شجاعانه و جانانه در مقابل دشمن متجاوز مقاومت کردیم.

هدف اولیه صدام این بود که خرمشهر و آبادان را اشغال کند و بعد، جاده خرمشهر-اهواز و آبادان-اهواز را قطع کند و برود به سمت بندر ماهشهر و بندر امام و از این طریق، پایش را بگذارد روی گلوگاه اقتصادی ایران.

ورود و خروج تمام کشتی های تجاری ما در بندر امام صورت می گرفت.

ماهشهر هم بندر اقتصادی ما بود.

آن ها می خواستند با فلج کردن این دو منطقه تجاری، ما را از نظر اقتصادی در مضیقه قرار دهند.

و هنر ما این بود که 34 روز ارتش عراق را پشت دروازه خرمشهر زمین گیر کردیم و کاری کردیم که کل طرح های جنگی اش بی اثر شد.

عراق وقتی در این نقطه شکست خورد، در بقیه مناطق هم به بن بست رسید چون در خرمشهر هم تحقیر شد و هم تخریب روحیه.

چون صدام طرح فکری اش را برای اشغال یک روزه خرمشهر و تصرف 3 روزه خوزستان ریخته بود اما بعد از 34 روز، کار در خرمشهر برایش فرسایشی شد.

در این مدت، تکاوران، نیروهای مردمی و نیروهای سپاه در کنار هم در شهر حضور داشتند و در این مقاومت جانانه سهیم بودند.

  سهم دختران خرمشهری در دفاع از خونین شهر *برایمان از همراهی نیروهای مردمی در خرمشهر در آن روزهای سخت بگویید.

- مردم هرطور می توانستند، تلاش می کردند در دفاع از شهر مشارکت کنند.

حتی دختران خرمشهری هم وسط میدان آمده بودند.

آن ها ساندویچ درست می کردند و در آن معرکه که هیچ گونه تدارکات و پشتیبانی از نیروها وجود نداشت و غذا به ما نمی رسید، برایمان می آوردند.

یک روز که در گمرک خرمشهر درگیری سختی با عراقی ها داشتیم و بالاخره آن منطقه را از آن ها پس گرفتیم، موقع غروب قرار شد به نوبت برای استراحت به عقب بیاییم.

من و 2 نفر دیگر که عقب آمدیم، دیدیم 2، 3 دختر خرمشهری گوشه ای ایستاده اند.

ساندویچ آورده بودند.

جلو آمدند و تعارف کردند.

آنقدر از شهادت رفقایم ناراحت بودم که اصلاً حال و حوصله نداشتم.

تشکر کردم و گفتم: نمی خواهم.

یکی از آن دخترخانم ها در جواب گفت: تو رو خدا بگیرید که ما هم دلمان خوش باشد یک کاری برای شهرمان کرده ایم.

گفتم: چشم.

هم برای خودم ساندویچ گرفتم و هم برای همرزمانم.

آنجا دلم را به دریا زدم و نگرانی ام را مطرح کردم.

به آن دخترها گفتم: بروید به مردم بگویید خانم ها را از شهر خارج کنند.

اگر هم بحث کمک است، فقط مردها بمانند.

واقعاً نگران بودم زنان و دخترانمان به دست عراقی ها اسیر شوند.

اما خب، چه زنان و چه مردان خرمشهری، تا وقتی امکان داشت، در شهر ماندند و در هر جا و به هر شکلی توانستند، به ما کمک کردند.

  داراب سپهری   *گفتید اگر خیانت بنی صدر نبود، عراق در همان خرمشهر شکست می خورد و شاید سرنوشت جنگ کاملاً تغییر می کرد.

در این باره بیشتر توضیح دهید.

- وقتی خرمشهر سقوط کرد، به سمت جاده آبادان-ماهشهر حرکت کردیم.

در حدود 40 کیلومتری آبادان دیدیم چیزی حدود 15 تا 20 توپخانه در آن بیابان مستقر شده و کاملاً آرایش جنگی گرفته اند! فرمانده گفت: برویم ببینیم چرا اینجا مستقر شده اند و تا حالا کجا بوده اند؟! رفتیم و فرماندهشان را پیدا کردیم و گفتیم: ما یگان تکاور مدافع خرمشهر هستیم.

خرمشهر سقوط کرد.

چرا به موقع به کمک ما نیامدید؟ حالا هم که آمده اید، چرا در بیابان مستقر شده اید؟ چرا نزدیک تر نیامدید؟.

فرمانده آن نیروها یکدفعه زد زیر گریه.

گفت: بنی صدر به ما اجازه نداد جلو بیاییم.

وگرنه ما از روز اول آرام و قرار نداشتیم و مدام می گفتیم بچه ها آن جلو دارند تکه وپاره می شوند.

چرا نمی گذارید برویم جلو کمکشان؟.

ماجرا همین قدر واضح و همین قدر خائنانه بود.

دشمن ما فقط صدام و نیروهایش نبودند.

ما 34 روز در مقابل خیانت و کمبود هم مقاومت کردیم و به قیمت شهادت حدود 70 نفر از همرزمانمان، اجازه ندادیم صدام و اربابانش نقشه هایی که آرزو داشتند را در خرمشهر پیاده کنند.

متخصصان امور نظامی می دانند مقاومت 34 روزه در مقابل چند تیپ زرهی تا بن دندان مسلح یعنی چه.

اما هنوز بعد از گذشت سال ها از پایان جنگ، جای این کار خالی است که یک تحلیل گر جنگی بیاید این کار بزرگ گردان تکاوری مدافع خرمشهر را از ابعاد مختلف تحلیل و بررسی کند.

امیدوارم تا ما، بازماندگان آن گردان هستیم، تحلیل گران در این زمینه اقدام کنند تا بعدها کسی نتواند واقعیت ها را تحریف کند.

خانم آلیسون وِیر ، مورخ آمریکایی می گوید: یهودی ها به کتابخانه های عرب و عجم نفوذ کردند و تاریخ آن ها را دستکاری کردند.

و به این و سیله، عرب را بر علیه عجم و عجم را بر علیه عرب تحریک کردند.

هدف آن ها از این نفوذ و تحریف هم مشخص است دیگر؛ کاشتن تخم کینه و نفرت و دشمنی میان مسلمانان و در نتیجه، ایجاد تفرقه میان آن ها.

نتیجه حرفم این است که من و امثال من، تاریخ زنده هستیم.

کسی نمی تواند ما را تحریف کند.

تا زنده هستیم، شما جوانان بیایید حرف های ما را بنویسید تا برای آیندگان بماند.

  نیروهای مدافع خرمشهر   خدا کند تانک دهمی را هم بزنم، بعد شهید شوم *از میان 70 همرزم شهیدی که در دوران دفاع از خرمشهر با آن ها وداع کردید، از کدام خاطرات روشن تری در ذهنتان باقی مانده؟ - همه آن شهدا، نیروهای شاخصی بودند.

اما خب، همیشه در میان خوب ها هم خوب ترین داریم.

و بهترین ها و شاخص ترین ها، زود شهید شدند.

یکی از آن ها، رفیق همدوره ام، شهید محمدرضا سلیمانی دشت بیاض بود؛ بچه یکی از روستاهای خراسان رضوی.

جوان بسیار پاک و شجاعی بود.

در اولین برخوردی که در خرمشهر با عراقی ها داشتیم، شهید سلیمانی گل کاشت.

با تعدادی از بچه ها حدود 10 کیلومتر از سمت راه آهن خرمشهر از شهر خارج شدیم و به سمت شلمچه رفتیم تا ببینیم نیروهای عراقی کجا مستقر شده اند و در چه وضعیتی هستند.

بالاخره دیدیمشان.

در مقابل ما که فقط 20 نفر با یکی دو جعبه گلوله آرپیجی بودیم، آن ها با تعداد زیادی نفرات و تانک و تجهیزات، آرایش جنگی گرفته بودند.

خلاصه درگیری شروع شد.

این اولین تجربه ما از رویارویی با دشمن بود.

همین سلیمانی که آرپیجی زن ما بود، بلند شد و با اولین گلوله، تانک عراقی را زد.

درواقع، خدا زد.

چون سلیمانی یک تکاور جوان بود که تجربه ای در این زمینه نداشت.

اما در ادامه، حسابی راه افتاد.

ما با نفرات و مهمات بسیار محدود به آن منطقه رفته بودیم و طوری از گلوله هایمان استفاده می کردیم که حتماً به هدف بخورند و هدر نروند.

خلاصه، نشان به آن نشان که آن روز محمدرضا سلیمانی، 4 تانک و 3 لودر عراقی ها را با نهایت دقت زد! و جوری شد که عراقی ها به هم ریختند و شروع به عقب نشینی کردند.

  *شهادت محمدرضا سلیمانی چطور اتفاق افتاد؟ - روز سیزدهم یا چهاردهم مهر 59 بود که خبر رسید عراقی ها تا گمرک خرمشهر پیشروی کرده اند.

همه نیروها به تکاپو افتادند که برای حرکت به آن نقطه آماده شوند که دیدم محمدرضا سلیمانی با سرعت دارد به سمت من می دود.

تا رسید، گفت: این اسلحه مرا نگه دار.

می خواهم بروم غسل شهادت کنم! گفتم: چی شده؟ حالا در این شرایط چرا به فکر غسل شهادت افتاده ای؟ گفت: سرم را تکیه داده بودم به دیوار که یک لحظه چشم هایم سنگین شد.

یک نفر توی خواب به من گفت امروز شهید می شوی.

شک ندارم امروز برنمی گردم.

همانطور که من مات و مبهوت نگاهش می کردم، یک دبه آب پیدا کرد و رفت غسل شهادت کرد.

مقابل عراقی ها که قرار گرفتیم، سلیمانی گفت: روز اول یادته؟ جلوی چشم خودت 4 تا تانک عراقی زدم.

فردایش هم 3 تایشان را زمین گیر کردم.

آرزویم این است که این تانک ها بشود 10 تا.

خدا کند قبل از اینکه شهید شوم، بتوانم آن 3 تا تانک باقی مانده را هم بزنم.

درگیری سنگینی شکل گرفت و به لطف خدا عاقبت عراقی ها را از گمرک خرمشهر بیرون کردیم.

در لحظات آخر، در میان دود و آتشی که فضا را پر کرده بود، یکی از بچه ها آمد و با گریه گفت: سلیمانی.

گفتم: چی شده؟ گفت: سلیمانی شهید شد.

گلوله آرپیجی، داخل کوله روی دوشش بود.

ترکش خمپاره به کوله اش خورد و آن گلوله منفجر شد.

شهید محمدرضا سلیمانی، یکی از نیروهای شاخص گردان تکاوری بود که با اینکه اشتیاق شهادت داشت اما هدفش این نبود فقط برود میدان که شهید شود و به آرزویش برسد.

می گفت دلم می خواهد قبل از شهادتم یک کاری برای مردمم انجام دهم.

دلم می خواهد این تعداد تانک را بزنم تا دشمن، ضعیف تر شود.

  بازدید آیت الله خامنه ای و محمد جهان آرا از مناطق اشغالی خرمشهر- بهار سال1360 *در ماجراهای خرمشهر در ابتدای جنگ تحمیلی، یک نام درخشش خاصی دارد؛ شهید محمد جهان آرا ، فرمانده سپاه خرمشهر.

شما با ایشان و نیروهایش برخورد و همکاری داشتید؟ بله.

رحمت خدا بر شهید جهان آرا.

آن ها یک گروه نوپا بودند.

هم تعداد نفراتشان کم بود و هم کمبود مهمات داشتند.

اما حقیقتاً جانانه و جان برکف جنگیدند.

البته شهید جهان آرا و نیروهایش از قبل از آغاز جنگ، در بلوای خلق عرب در خوزستان وارد متن درگیری ها با ضد انقلاب شده بودند.

در ایام دفاع از خرمشهر هم نیروهای سپاه به فرماندهی شهید جهان آرا به اضافه نیروهای مردمی که به مرور به آن ها می پیوستند، هرچه در توان داشتند، انجام دادند.

همه ما یک هدف داشتیم و آن، حفظ شهر بود.

در کنار هم و با همه وجود برای دفاع از شهر در مقابل دشمن متجاوز می جنگیدیم.

ما دراین کوچه مستقر بودیم و آن ها در کوچه بعدی.

ما هرآنچه داشتیم، در طبق اخلاص گذاشتیم اما مهمات نرسید و زیر فشار سنگین حملات عراقی ها، عاقبت خرمشهر سقوط کرد.

  داراب سپهری در جاده آبادان- تیرماه 1360- خاکریز اول   شهر جلوی چشممان می سوخت.

*از آن لحظات تلخ سقوط خونین شهر بگویید.

- همه بچه ها گریه می کردند.

خرمشهری که 34 روز با چنگ و دندان حفظش کرده بودیم، جلوی چشممان داشت می سوخت.

نقطه به نقطه شهر را آتش زده بودند.

از آن طرف، پالایشگاه آبادان را هم زده بودند و نفتمان داشت می سوخت.

خون گریه می کردیم از اینکه می دیدم سرمایه مان آنطور دارد دود می شود و به هوا می رود.

از آن طرف، مردم، آواره.

همرزمان مان، تکه تکه.

در وصف نمی گنجد.

شرحش سخت است.

آنچه هنوز بعد از 40 سال از ذهن من پاک نشده، بیانش سخت است.

مخلص کلام اینکه با اشک و غمی سنگین خرمشهر را از دست دادیم اما دیگر به عراقی ها اجازه پیشروی ندادیم.

ماندیم، دفاع کردیم و باقی مناطق را حفظ کردیم و منتظر ماندیم.

تا خرداد سال61.

  از ما بپرسید خرمشهر را خدا آزاد کرد یعنی چه.

*تفاوت میان 4 آبان سال 59 و 3 خرداد سال 61، برای شما، مثل تفاوت میان زمین و آسمان است.

مثل تفاوت دو دنیای مختلف.

درست است؟ - بله.

حال و هوای فتح خرمشهر با شرایط سقوطش، خیلی فرق داشت.

در سقوط خرمشهر، ما خیلی مظلومانه، در شهر تنها مانده بودیم.

واقعاً شاید تا حدود 10 روز اول، جز معدود نیروهای مردمی، هیچ کس در کنار ما نبود.

اما در عملیات فتح خرمشهر، از همه جهت نیرو آمد.

عملیات الی بیت المقدس ، بزرگ ترین عملیات ایران بود که کمر عراق را شکست.

نیروهای سپاه و ارتش با تجهیزات خوب، هواپیماها و هلی کوپترها و.

همه و همه دست به دست هم دادند برای آزادسازی خرمشهر و به لطف خدا بالاخره روز فتح از راه رسید.

واقعیت هم این است که چنین تدارکاتی برای این عملیات، موردنیاز بود.

همه می دانستند عراق به راحتی خرمشهر را از دست نخواهد داد.

موانعی که آن ها در اطراف شهر کار گذاشته بودند، عجیب بود.

تحلیل گران نظامی دنیا متحیر مانده بودند.

برایشان خیلی سنگین بود.

از درک این مسئله عاجز بودند که ایران چطور توانسته از این موانع عبور کند و خرمشهر را آزاد کند؟! آن ها نمی دانستند اما ما می دانستیم ماجرا چیست.

اصل ماجرا را خداوند در دومین آیه سوره حشر بیان فرموده: شما اهل ایمان، رفتن آن ها را گمان نمی بردید.

خودشان هم تصور می کردند حصارها و دژهای استوارشان آن ها را در برابر خدا حفظ خواهد کرد.

اما خدا از آنجا که گمان نمی کردند به سراغشان آمد و در دل هایشان رعب و ترس افکند.

خداوند این وعده را به مسلمانان مؤمن که عقیده ای محکم دارند، داده.

می فرماید من خودم، ته دل دشمن را خالی می کنم.

و ما تحقق این وعده را به چشم دیدیم.

  پناهنده شدن نیروهای عراقی به نیروهای ایرانی فاتح خرمشهر   *جمله تاریخی امام خمینی (ره)؛ خرمشهر را خدا آزاد کرد ، مصداق عینی همین اعتقاد است.

- بله.

رحمت خدا بر شهید حاج احمد کاظمی .

ایشان اولین نفری بود که با نیروهایش وارد خرمشهر شد و پشت بی سیم اعلام کرد: خرمشهر آزاد شد.

خرمشهر را خدا آزاد کرد.

اولین بار ایشان این جمله را گفت.

ورود نیروهای ایرانی به خرمشهر، برای فرماندهی قرارگاه قابل باور نبود و شهید کاظمی پشت بی سیم تلاش می کرد این موضوع را اثبات کند.

می گفت: ما الان آمدیم داخل شهر و بیش از 6 هزار نفر تسلیم شدند و خرمشهر تقریباً پاکسازی شده.

آقا ما داخل شهریم و همه این ها که در شهر بودند، آمدند و پناهنده شدند.

توی شهر، خرمشهر، تا چند لحظه پیش تظاهرات بود.

تظاهرات بود و کلیه اسرا یا حسین(ع) و الله اکبر می گفتند و تسلیم می شدند.

خداوند خرمشهر رو آزادش کرد.

آزادش کرد.

.

درواقع، خرمشهر را خدا آزاد کرد ، یک شعار تبلیغاتی نبود.

این برای ما، تحقق وعده خدا در قرآن بود.

خدا خودش به ما وعده داده بود که من ته دل دشمنانتان را خالی می کنم و آن ها به راحتی تسلیم می شوند.

فقط خدا می داند که چه آن بعثی ها، چه داعشی ها و چه نیروهای آمریکایی چقدر در میدان نبرد، ترسو هستند.

و در مقابل، نیروهای ما چقدر شجاعانه جلو می روند و با دشمن می جنگند.

خلاصه به لطف خدا، خرمشهر بعد از 576 روز آزاد شد.

ما از سمت آبادان به طرف خرمشهر حرکت کرده بودیم.

خبر فتح را که شنیدیم، باز هم ما بودیم و غلبه احساسات.

همان طور که در سقوط خرمشهر گریه کردیم، در آزادسازی اش هم اشک ریختیم.

اما این کجا و آن کجا؟   نفتکش ایرانی امان از خودتحقیری .

*حالا از آن روزها، 40 سال می گذرد.

دیگر جنگی در کار نیست و امروز جمهوری اسلامی ایران به لطف خدا، همت نیروهای نظامی و دفاعی و به برکت استقامت همیشگی ملت ایران، به یک کشور قدرتمند تبدیل شده که تعیین کنند بسیاری از معادلات در منطقه و جهان است.

اما بعضی ها، همین جا، انگار چشم هایشان را بر این همه اقتدار بسته اند.

- حرف دل من همین است.

از قول ما به جوانان بگویید ما می خواهیم این پرچم را به دست شما بدهیم.

این پرچم را با افتخار در دست بگیرید و به هیچ خارجی تکیه نکنید.

هیچ خارجی به نفع ما کار نمی کند، حتی آنکه امروز به او خوشبین هستید.

او هم از ارتباط با ما به دنبال منفعت خودش است.

اصل مطلب این است که باید روی پای خودمان بایستیم.

امروز باید طوری کار کنیم که فردا دستمان خالی نباشد.

نگاه کنید؛ در این 41 سال بعد از پیروزی انقلاب، پرافتخارترین کارنامه، متعلق به نیروهای دفاعی ماست.

همین حالا ببینید؛ 5 فروند کشتی ما، با افتخار و به صورت آشکار دارند به سمت ونزوئلا حرکت می کنند.

دشمن می داند که اگر دست از پا خطا کند، باید منتظر عکس العمل سخت ما باشد.

تکاوران نیروی دریایی ما در سواحل سومالی مستقر هستند تا هر وقت در هر نقطه لازم شد، با قایق های تندرو برای دفاع از کشور وارد شوند.

بدیهی است که دشمن بیکار نمی نشیند و در ایران و ونزوئلا و در تمام دنیا، هرچه بتواند در این زمینه شیطنت و سمپاشی می کند.

اما خودش هم خوب می داند هیچ کاری نمی تواند انجام دهد.

همه این ها، نشان دهنده اقتدار جمهوری اسلامی ایران است که تمام دنیا به آن اذعان دارد.

اما خب متاسفانه گروهی در داخل کشور، نمی خواهند این پیشرفت ها و موفقیت ها را ببینند.

خودتحقیری ، یکی از بدترین آسیب هایی است که می تواند گریبان یک ملت را بگیرد.

متاسفانه می بینم بعضی افراد و بعضی جوانان در فضای مجازی چنین حرف هایی می زنند.

اما این حرف های ناراحت کننده باعث نمی شود در حرکت روبه جلوی ما خللی وارد شود.

ما راه خودمان را می رویم و کاری هم به کسی نداریم.

اما اگر کسی بخواهد مانع راه ما شود، با تمام قوا در مقابلش می ایستیم؛ چه آشوبگر باشد و چه متجاوز.

  واقعیت را تحریف نکنید! *اخیراً شهادت 19 نفر از جوانان غیور خانواده نیروی دریایی ارتش در حادثه ناوچه کنارک ، همه ملت ایران را عزادار کرد.

فیلمی هم از شما در فضای مجازی دست به دست شد که از دل ناآرامتان در ماجرای این حادثه تلخ حکایت داشت.

برایمان از این اتفاق غم انگیز و بصیرتی که باید در مواجهه با آن نشان دهیم، بگویید.

- این اتفاق و شهادت 19 نفر از جوانان دریادل نیروی دریایی، به خودی خود مصیبت بار و غم انگیز بود اما دل من از جریانی که در فضای مجازی بعد از این حادثه به راه افتاد، خون بود.

خیلی ناراحت بودم از اینکه می دیدم افرادی به اصطلاح کارشناس آمده اند در فضای مجازی و دارند به خاطر این اتفاق، به ارتش جمهوری اسلامی ایران طعنه می زنند و گروهی هم از داخل کشور، در این آتش می دمند.

آن روز یک گروه مستندساز از سیرجان کرمان آمده بودند برای مصاحبه.

من یک همرزم شهید داشتم به نام شهید منصور نگارستانی .

مادر بزرگوار ایشان که شنیده بود من رفیق پسرش و شاهد شهادت او بوده ام، از بچه های این گروه درخواست کرده بود یا من را پیش ایشان ببرند یا با من مصاحبه کنند تا از پسرش بگویم.

از قضا مصاحبه ما، چند روز بعد از حادثه ناوچه کنارک انجام می شد.

وسط مصاحبه دیگر طاقتم طاق شد.

گفتم: من دلم ناآرام است.

مطالب نادرست و ناحقی که در فضای مجازی می بینم و می شنوم، دلم را به درد آورده.

می خواهم درباره این موضوع حرف بزنم.

حرف های آن روز را دوباره تکرار می کنم.

کار ما، نظامی ها، همین است.

از همان روز اول که این لباس را بر تن می کنیم، تمام این خطرات را به جان می خریم.

این قبیل اتفاقات همیشه در رزمایش های نظامی در تمام دنیا، رخ می دهد و اجتناب ناپذیر است.

این حوادث بسیار تلخ است و باید کاملاً بررسی شود، دلایلش مشخص شود و اشکالات موجود رفع شود تا از تکرار چنین حوادثی جلوگیری شود.

موضوع تا همین حد، در سطح عمومی قابل بیان است.

باقی مسائل باید در فضای تخصصی و توسط کارشناسان امر بررسی و ریشه یابی شود.

 
کلید واژه ها: خرمشهر - فرمانده - سومین روز - سوم خرداد - تیک تاک - آوارگی - آبادان - خورشید - شیرازی - بیابان - به جان - تقویم - مستقر - دزدان - مدافع - خرداد - آزاد - طلوع - شهری - حدود - فارس - ساعت - مجله - سقوط - تولد - کهنه - مریم

آخرین اخبار سرویس:
آتش سوزی در ارتفاعات کوه پهن فارس پس از 72 ساعت مهار شد

کشف یک میلیارد ریال البسه قاچاق در همدان

زن ایرانی 88 هزار کیت را از افغانستان قاچاق کرد +عکس

کشف بیش از 95 تن مواد مخدر در نقاط صفر مرزی کشور

بازاریان سرای سوخته بازار تبریز در انتظار وصل برق

پدر رومینا می دانست قصاص نمی شود!

توقیف 10 تُن گردوی قاچاق در شهرضا

احتکار 996 خودرو در پارکینگ مجتمع تجاری

علت فوت بانوی حاشیه نشین کرمانشاهی چیست؟

تجهیزات یگان حفاظت منابع طبیعی خراسان شمالی کافی نیست

ماجرای قتل «رومینا» امشب در پرونده ویژه شبکه سه

کشف یک میلیارد ریال البسه قاچاق در همدان

آتش سوزی در منطقه حفاظت شده خاییز بهبهان

تجهیزات یگان حفاظت منابع طبیعی خراسان شمالی کافی نیست

همسر پلیس قاتل آمریکایی طلاق خواست! + عکسی که جهان را تکان داد!

استاندار تهران: 1.1 درصد معتادان جمع آوری شده ویروس کرونا داشتند / مواد مخدر چند درصد گران شد؟

قطع آب شرب برخی مناطق شهر یاسوج

توضیحات هواپیمایی آسمان پرواز 626

راز مرگ تلخ رژینای 10 ساله سرانجام فاش شد +عکس

کشف بیش از 400 کیلوگرم موادمخدر در بوانات

راز مرگ تلخ رژینای 10 ساله سرانجام فاش شد +عکس

کمبود شدید نیرو و تجهیزات برای مقابله با آتش سوزی در خوزستان

عکس/خاییز در آتش

فروپاشی زندگی پلیسی که دنیا را به آشوب کشید/عکس

برقراری دوباره پرواز رامسر به مشهد

یک دهم از اراضی منطقه حفاظت شده خاییز در آتش سوخت/ لزوم اختصاص دائمی بالگرد با قابلیت حمل آب برای اطفای حریق

دستگیری اراذل و اوباش در مرند

تصادف کامیون ها در اندیمشک یک قربانی گرفت

برقراری روزانه 33 هزار تماس با پلیس 110

مهار آتش سوزی خاییز در حوزه کهگیلویه

تصاویر تلخ؛ خاییز در آتش

ضرورت ایجاد پاسگاه پلیس راه در محور خواجه ورزقان

برقراری روزانه 33000 تماس با سامانه 110

فروپاشی زندگی پلیسی که دنیا را به آشوب کشید/عکس

سرگردانی خرس در شهر

راننده نیسان در میان شعله های آتش جان باخت

تصاویر تلخ؛ خاییز در آتش

دختر 18 ساله در آتش خشم و تعصب برادر سوخت

همسر پلیس قاتل آمریکایی درخواست طلاق کرد

اَنگی که «رومینا» را کشت

همسر پلیس قاتل آمریکایی طلاق خواست!

شهادت یک پاسدار در مبارزه با آتش در کرمانشاه

فرماندار کهگیلویه: ادامه تلاش ها برای مهار آتش سوزی خاییز

مرگ 2 نفر در معادن سرخه

دستگیری سارق منازل و مغازه ها در خرمشهر

حسن توفیق جان سپرد + عکس

یک دهم از اراضی منطقه حفاظت شده خاییز در آتش سوخت

دستگیری عاملان نزاع خیابانی در اردبیل

راننده در شعله های آتش حادثه رانندگی اردبیل جان باخت

راننده وانت نیسان در میان شعله های آتش جان باخت

کشف 10 میلیارد ریال اشیای عتیقه در یزد

دستگیری دماغ گنده با 900 پرونده قتل

سارقان 400 راس دام در جم به دام پلیس افتادند 

قاضی پرونده رومینا: این قاتلان روانی هستند

177 هزار دلار قاچاق در تهران کشف شد

177 هزار دلار قاچاق در تهران کشف شد

مهار آتش در طبیعت چنارو مشهد مرغاب

عکس| پلیس هوستون زن معترض را با اسب لگدمال کرد

زنده زنده سوختن راننده نیسان در شعله های آتش

حادثه رانندگی در اردبیل و جان باختن راننده در شعله های آتش

چه مجازاتی در انتظار بهمن است؟ | مادر رومینا: هم قصاص می خواهم هم طلاق

ادامه تلاش ها برای مهار آتش سوزی خاییز

همسر پلیس قاتل آمریکایی طلاق خواست! + عکسی که جهان را تکان داد!

دستگیری اراذل و اوباش در مرند

چه مجازاتی در انتظار بهمن است؟ | مادر رومینا: هم قصاص می خواهم هم طلاق

انفجار دو سیلندر گاز کلر در اتوبان ساوه – تهران/هفت نفر مسموم شدند

پرونده ویژه قتل رومینا امشب روی آنتن شبکه سه سیما

کشف 8.4 میلیاردی خودروهای احتکاری در مازندران

فرجام خواهی دوباره محمدعلی نجفی/ پرونده بار دیگر به دیوان عالی کشور می رود

پلیس هوستون زن معترض را با اسب لگدمال کرد/عکس

قاضی پرونده رومینا: این قاتلان روانی هستند

4 مصدوم در تصادف زنجیره ای جاده شوش اهواز

سرهنگ معظمی گودرزی رییس پلیس فتا پایتخت شد

انفجار دو سیلندر گاز کلر در اتوبان ساوه – تهران/هفت نفر مسموم شدند

کشف 88 هزار کیت آزمایشگاهی قاچاق در پایانه غرب

مرگ دردناک نوزاد 14 ماهه ای در آب بند کشاورزی تکاب

یک دهم از اراضی منطقه حفاظت شده خاییز در آتش سوخت/ لزوم اختصاص دائمی بالگرد با قابلیت حمل آب برای اطفای حریق

ارائه جزییات بیشتر از بازداشت دو مدیر شهرداری کرمانشاه

شوخی جالب امین حیایی با کرونا: معتادان نمی گیرند!

تسریع در رسیدگی پرونده آسیه پناهی با دستور رییس پزشکی قانونی

حادثه رانندگی در اردبیل و جان باختن راننده در شعله های آتش

10 میلیارد ریال اشیای عتیقه در یزد کشف شد

توقیف یک محموله دام قاچاق در دشت آزادگان

مرگ 2 نفر در معادن سرخه

همسر پلیس قاتل آمریکایی طلاق می خواهد

10 میلیارد ریال اشیای عتیقه در یزد کشف شد

تصاویر| ملکه زیبایی و همسر پلیس قاتل آمریکایی درخواست طلاق داد

همسر پلیس قاتل آمریکایی درخواست طلاق کرد

زنده به گور | ماجرای زنده بگور شدن یک نوزاد چند روزه و نجات معجزه آسای او

لگدمال شدن زن معترض با اسب پلیس هوستون! عکس

مرگ 2 نفر در حادثه حین کار معادن سرخه

راهپیمایی هزاران نفری مردم شیکاگو در اعتراض به قتل یک سیاه پوست در مینیاپولیس + فیلم

کشف 88 هزار کیت آزمایشگاهی قاچاق در پایانه غرب

همسر پلیس قاتل آمریکایی طلاق می خواهد

پدر رومینا قبلا در مورد مجازات خود تحقیق کرده بود!

سهل انگاری شهروندان، عامل آتش سوزی جنگل های یزد

راز مرگ تلخ رژینای 10 ساله سرانجام فاش شد

عمدی بودن فاجعه آتش سوزی: قلب زاگرس در آتش کینه می سوزد؟

رویای جست وجوگران گنج در خنج بر باد رفت

93 بیمار کرونایی دیگر در سیستان و بلوچستان

از «خرمشهر» تا «کنارک» با ناوسروان تکاور سپهری/ «خرمشهر را خدا آزاد کرد» را با همه وجود لمس کردیم

از «خرمشهر» تا «کنارک» با ناوسروان تکاور سپهری/ «خرمشهر را خدا آزاد کرد» را با همه وجود لمس کردیم