خانه نشینی و تنهایی سالمندان

هر کدام از ما سالمندان عزیزی را پیرامون خود داریم که در همان ارتباطات تلفنی و تصویری که با آنها داریم احتمالا متوجه خستگی و تنهایی آنها شده ایم؛ نا امیدی که در پس سوالات آنها در مورد وضعیت کرونا نهفته است و اینکه انگار لحظه شماری می کنند این وضعیت چه وقت پایان می یابد تا فرزندان و نوه ها به دیدارشان بروند.

تا آن موقع که گویا به نظر میرسد باید این ویروس را پذیرفت و بقول مسوولان زندگی مسالمت آمیز با آن داشت منصفانه تر است کلمات مهربان تری در مورد این بیماری و سالمندان بکار ببریم تا دست کم در کنار تنهایی ناشی از این روزها، دلشوره و اضطراب بیشتری به آنها داده نشود تا در خود احساس اعتبار و ارزشی ماندگار پیدا کنند.

در بین اقوام لر این ضرب المثل زیبا در خصوص ارزش و اعتبار بزرگان وجود دارد که گفته می شود؛ ار گپ نداری، بشین سا (پا) یه برد گپ؛ یعنی هر کس که بزرگی در خانه ندارد در پناه (سایه) سنگی بزرگ بنشیند.

اعتبار بزرگان خانه را سعدی نیز در بوستان اینگونه می گوید که ز تدبیر پیر کهن بر مگرد، که کارآزموده بود سالخورد، در آرند بنیاد رویین ز پای، جوانان به نیروی و پیران به رای.

اینکه در روزگار خوشی شعار احترام به سالمندان سر داده شود کفایت نمی کند مهم در روز مبادایی چون این روزهای سخت به جا مانده از اثرات کرونا است که جایگاه و ارزش بزرگا�