سقاخوانی، پاسداشت حماسه حسینی بدون سنج و طبل

اگرچه محرم و آیین های آن با صدای بلند سنج و طبل برای همگان تداعی می شود، اما در شمال استان اصفهان، شهروندان نوش آباد با آیین سقاخوانی پاسداشت حماسه حسینی را برگزار می کنند.

- به گزارش ایسنا ، سقایی در فرهنگ عام به معنای رساندن آب است، اما در مفهوم خاص آن، شیوه ای از عزاداری است که به نوعی هویت شهروندان نوش آباد را در پیشینه ای بیش از یک قرن، روایت می کند.

سقاخوانی، یکی از ناب ترین و صادقانه ترین مراسم آیینی ماه محرم است که با هدف زنده نگهداشتن حماسه کربلا از شامگاه عید غدیر در نوش آباد برگزار شده و تا شامگاه آخرین روز از ماه ذیحجه ادامه دارد و حرکت قافله حسینی را در هر منزل از مکه تا کربلا را برای شنوندگان تصویر می کند.

اگرچه هیچ کس از ورود اولین سقاخوان و اولین اشعار سقاخوانی در نوش آباد سند مکتوبی ندارد، اما کهنسالان به نقل از پدران خود می گویند که این سنت توسط سیدی که ذاکر اهل بیت بود، از سفر مشهد به سوغات آورده شده است.

سقاخوانی، آیین عزاداری فاخری است که به صورت همخوانی در رثای سید و سالار شهیدان در 12 شب آخر ذیحجه در حسینیه هیات حسینی برگزار می شود.

به این صورت که سقاخوانان، به صورت سه دسته جداگانه و به اصطلاح استاد و شاگرد، کنار هم، زانو به زانو نشسته و با سبکی خاص شبیه ردیف آوای دشتی، همایون و بیات از موسیقی سنتی ایران