مسعود یارضوی بدتر از فساد...

نظام اسلامی در مقوله فساد هنگامی گناهکار است که با مظاهر فساد، ولو کمِ آن مبارزه نکند و گرنه وقوع فساد یک امر غیر قابل جلوگیری است.

- " _ این روزها اخبار مربوط به فساد ، شاید بیش از گذشته در افواه جابه جا می شود و اشاره های مختلفی در رسانه های رسمی، شبکه های مجازی و در میان مردم نسبت به آن وجود دارد.

دلیل این بیشتر شدن! نیز چیزی نیست غیر از حساسیت زایی غیر معقولی که تئوری پردازان دولت یازدهم از روز اول درباره فساد و مقولات اقتصادی انجام دادند.

اقدامی که البته در گام اول دامان خود دولت را در بحث حقوق های نجومی گرفت و با اینکه این مسئله دزدی یا اختلاس نبود (اما یک ویژه خواری تمام عیار بود) اما دولت و شخص رییس جمهور روحانی هزینه های زیادی را از بابت آن پرداختند و همچنان نیز درگیر مسئله اند.

اما در این گیر و دار اشاره به یک نکته مهم ضروری به نظر می رسد و آن اینکه ممکن است یک جامعه انسانی به بلیّه ای بدتر و خانمانسوزتر از فساد هم مبتلی شود.

و آن بلیّه احساس فساد است.

مقوله ای با شاخ و برگ هایی مثل: تصوّر مفسد بودن ساختار نظام حکومتی ، فسادزا بودن سیستم و شیوع فساد .

در این رابطه و جدای از نگاه فلسفی و امنیتی؛ حتی اقتصاددانان نیز نظرات تأییدآمیزی دارند؛ چه اینکه در علم اقتصاد، مفاهیم مطوّلی درباره مفهوم احساس فقر و فساد و تأثی�