
آنچه داری ماندنی نیست، آنچه از دست دادی شاید هرگز مال تو نبوده استآنچه از نامه 22 نهج البلاغه می توان دریافت، بی تفاوتی نسبت به دنیا نیست بلکه لزوم تغییر نگاه است. انسان می تواند از زیبایی های زندگی لذت ببرد اما بداند که هیچ یک از این داشته ها همیشگی نیست. به گزارش خبرنگار مهر، گاهی در زندگی اتفاقاتی رخ می دهد که ما را به تأمل درباره مفهوم داشتن و نداشتن وامی دارد. گاهی به چیزی دست پیدا می کنیم که برای رسیدن به آن تلاش چندانی نکردیم و گاهی با وجود تمام تلاش ها، دعاها و توسل هایمان، به خواسته ای نمی رسیم. گاهی چیزی را به دست می آوریم که تصور می کردیم بدون آن زندگی برایمان دشوار خواهد بود و گاهی چیزی را از دست می دهیم که گمان می کردیم هرگز نمی توانیم نبودنش را تحمل کنیم. انسان به طور طبیعی موجودی عاطفی است. به خانواده، دوستان، خانه، وسایل شخصی و حتی خیلی چیزهای کوچکی که در دنیایش وجود دارد ممکن است انس و علاقه پیدا کند. این علاقه نه تنها ناپسند نیست، بلکه بخشی از طبیعت و فطرت انسانی است. اما مسئله از جایی شروع می شود که علاقه به وابستگی تبدیل شود. در آموزه های دینی، بارها به ناپایداری دنیا و ضرورت رهایی از وابستگی های افراطی به آن اشاره شده است. اما این رهایی به معنای ترک زندگی، بی عاطفگی یا بی تفاوتی نسبت به اتفاقات نیست؛ بلکه به معنای آن است که انسان در عین دوست داشتن و بهره بردن از نعمت های دÙ برچسب ها: نهج البلاغه - بی تفاوتی - زندگی - گاهی - انسان - دنیا - رهایی از وابستگی |
آخرین اخبار سرویس: |