فریدون جیرانی؛ از قصه های مشرقی تا روایت تاریخ شفاهی سینمای ایران

او پیش از آنکه صرفاً به عنوان یک فیلم ساز شناخته شود، روزنامه نگاری علاقه مند به سینما بود؛ روزنامه نگاری که کنج کاوی، پی گیری، مصاحبه و ثبت جزییات را به بخشی از هویت حرفه ای خود تبدیل کرد.

- فریدون جیرانی؛ از قصه های مشرقی تا روایت تاریخ شفاهی سینمای ایران او پیش از آنکه صرفاً به عنوان یک فیلم ساز شناخته شود، روزنامه نگاری علاقه مند به سینما بود؛ روزنامه نگاری که کنج کاوی، پی گیری، مصاحبه و ثبت جزییات را به بخشی از هویت حرفه ای خود تبدیل کرد.

عصر ایران؛ امیر صدرا صیام- سینمای فریدون جیرانی را شاید بتوان از آن دست سینماهایی دانست که در مرز میان سرگرمی و دغدغه اجتماعی حرکت می کنند.

سینمایی که از یک سو به قواعد سینمای بدنه، قصه گویی، تعلیق، ملودرام و جذب مخاطب وفادار است و از سوی دیگر، در لایه های زیرین خود، به سراغ مناسبات اجتماعی، بحران های خانوادگی، روابط عاطفی، خشونت پنهان و تناقض های زندگی طبقه متوسط شهری می رود.

  جیرانی از آن دسته فیلم سازانی نیست که بخواهد مخاطب را با بیانیه های اجتماعی و موضع گیری های مستقیم روبه رو کند.

او ترجیح می دهد جامعه را از دریچه قصه آدم هایش روایت کند.

آدم هایی که در موقعیت های بحرانی قرار می گیرند و ناچارند با واقعیت های تلخ زندگی خود مواجه شوند.