خدای فلسفه ارسطو کیست؟

ارسطو خدا را به مثابه «محرک نامتحرک» در نظر می گیرد؛ یعنی اصلی که علت همه حرکت ها و تغییرات در جهان است اما خودش هیچ حرکتی ندارد.

این تصور، - ارسطو خدا را به مثابه محرک نامتحرک در نظر می گیرد؛ یعنی اصلی که علت همه حرکت ها و تغییرات در جهان است اما خودش هیچ حرکتی ندارد.

این تصور، یکی از پایه های اندیشه متافیزیکی فیلسوف یونانی و از بنیان های تفکر فلسفی در سنت غربی به شمار می رود.

 ارسطو معتقد بود همه چیز در جهان پیوسته در حال تغییر است.

به باور او، پشت هر حرکتی زنجیره ای از رویدادها قرار دارد که آن را پدید می آورند.

او استدلال می کرد که این زنجیره سرانجام باید به چیزی برسد که دیگر چیزها را به حرکت درمی آورد، اما خود حرکت نمی کند؛ اصلی که آن را محرک نخستین یا محرک نامتحرک می نامید.

به گزارش فرادید؛ از نظر ارسطو، تغییر امری ازلی است.

نمی توان از نخستین تغییر سخن گفت، زیرا هر تغییری باید به واسطه چیزی پیش از خود به حرکت درآمده باشد و آن عامل پیشین نیز به نوبه خود مستلزم تغییری دیگر باشد و این زنجیره تا بی نهایت ادامه یابد.

درحالی که افلاطون خدا را موجودی در نهایت کمال و شبیه به ایده خیر می دانست که سرچشمه نهایی حقیقت و هستی است، خدای ارسطو مفهومی انتزاعی و فلسفی است.