عدم تعادل اکسیدانی مغز و بروز نقص های شناختی کودکان

محققان در پژوهشی جدید به بررسی این موضوع پرداخته اند که آیا برهم خوردن توازن شیمیایی سلول ها و پدیده ای موسوم به استرس سلولی می تواند با دشواری های ادراکی و آموزشی در برخی از دانش آموزان مرتبط باشد یا خیر.

اختلال یادگیری خاص یکی از شناخته شده ترین و بزرگ ترین دسته های ناتوانی در میان کودکان استثنایی به شمار می رود که در حال حاضر شمار زیادی از دانش آموزان مدارس ویژه را تشکیل می دهد.

این وضعیت در سال های اخیر به یک موضوع بسیار چالش برانگیز و مهم در حوزه های تعلیم و تربیت تبدیل شده و دیدگاه کارشناسان گوناگون را به خود معطوف کرده است.

این اختلال در حقیقت نوعی نارسایی در روند رشد و تکامل طبیعی دستگاه عصبی فرد است که خود را به صورت ناتوانی در دستیابی به سطح مناسب و مورد انتظار در مهارت هایی همچون خواندن، درک ریاضیات و نگارش نشان می دهد، آن هم در شرایطی که سن تقویمی، میزان آموزش های دریافتی و بهره هوشی عمومی کودک طبیعی است و انتظار چنین افت تحصیلی وجود ندارد.

بر اساس برآوردهای تشخیصی معتبر، بین پنج تا پانزده درصد از کودکان در سطح جهان با این مشکل درگیر هستند و غالباً در حوزه هایی مانند به خاطر سپردن اطلاعات شنیداری و دیداری، هماهنگی میان چشم و حرکات دست، تمرکز، بیش فعالی و بی قراری رفتاری دچار نارسایی های گوناگونی می شوند.