«از درد بی هوش شدم!»؛ روایت تلخ زنی که برای جراحی، باید اجازه شوهر را می گرفت

اگر زنی توان تصمیم گیری داشته باشد، اما پیشبرد درمان او عملا به موافقت همسر وابسته شود، می توان از منظر جامعه شناختی آن را امتداد نابرابری قدرت در خانواده به محیط درمان دانست.

- از درد بی هوش شدم! ؛ روایت تلخ زنی که برای جراحی، باید اجازه شوهر را می گرفت احمدنیا معتقد است: اگر زنی توان تصمیم گیری داشته باشد، اما پیشبرد درمان او عملا به موافقت همسر وابسته شود، می توان از منظر جامعه شناختی آن را امتداد نابرابری قدرت در خانواده به محیط درمان دانست.

اقتدار مرد در خانواده همیشه به فضای خانه محدود نمی ماند؛ گاهی تا بیمارستان و تصمیم گیری درباره درمان زن هم پیش می رود.

در چنین وضعیتی، مرد نه فقط همراه بیمار، بلکه کسی شناخته می شود که موافقتش برای انجام جراحی ضروری است.

این نگاه می تواند از طریق عادت های اداری، شیوه برخورد کارکنان و مراحل پذیرش به بخشی از فرآیند درمان تبدیل شود.

به گزارش اعتماد، روایت هایی که چند بیمار و پزشک از مطالبه رضایت شوهر برای جراحی های درمانی حکایت دارند؛ درخواست هایی که در برخی موارد به گفته راویان، آغاز درمان را به حضور مرد وابسته کرده اند.

یکی از زمینه های اجتماعی چنین وضعیتی، ناشی از نگرشی است که مرد را نماینده خانواده و صاحب تصمیم نهایی می شناسد؛ نگرشی که اگر به محیط درمان راه پیدا کند، زن حتی دربا