درباره نمایش «آرزوهای کوچک»/ حمایت تجاری آری اما نه به بهای سلیقه سازی فرهنگی

به نظر می رسد تئاتر ایران نیز همچون سینمای تجاری، برای جذب مخاطب بیش از گذشته به موسیقی، آواز و اجراهای موزیکال رو آورده است.

- درباره نمایش آرزوهای کوچک / حمایت تجاری آری اما نه به بهای سلیقه سازی فرهنگی به نظر می رسد تئاتر ایران نیز همچون سینمای تجاری، برای جذب مخاطب بیش از گذشته به موسیقی، آواز و اجراهای موزیکال رو آورده است.

عصر ایران؛ محسن سلیمانی فاخر- به بهانه نمایش آرزوهای کوچک می توان این 10 فقره را یادآور شد: 1.

تئاتر در مسیر کنسرت نمایش به نظر می رسد تئاتر ایران نیز همچون سینمای تجاری، برای جذب مخاطب بیش از گذشته به موسیقی، آواز و اجراهای موزیکال رو آورده است.

  آرزوهای کوچک نمونه ای از این گرایش است؛ نمایشی که می کوشد در دل یک قصه اجتماعی و تلخ، با ترانه و موسیقی شور و نشاط ایجاد کند.

 این انتخاب هم می تواند امتیاز باشد و هم آسیب.

چون موسیقی زمانی به درام کمک می کند که از دل موقعیت نمایشی بیرون بیاید، نه اینکه صرفاً پوششی برای ضعف های متن و روایت باشد.

2.

پارادوکس تهیه کنندگی ترکیب تصویر عمومی تهیه کننده، پیشینه و جهان موزیکال این نمایش، تناقضی قابل تأمل ایجاد می کند.

تهیه کننده ای متولد 1376 که با توجه به تصویر او در سایت تیوال، شاید کمتر انتظار حضو او  را پشت تولید نمایشی سراسر موزیکال داشته باشیم؛ گویی بیشتر به ت