هیچ خواستگاری به اندازه کافی خوب نیست!

گاهی مشکل این نیست که گزینه مناسبی برای ازدواج پیدا نمی شود؛ مشکل این است که هیچ انتخابی به اندازه کافی مطمئن به نظر نمی رسد.

ایرنا نوشت: گاهی ماجرا از جایی شروع می شود که فرد، پس از آشنایی با کسی که بسیاری از ویژگی های موردنظرش را دارد، به جای آنکه با اطمینان بیشتری به آینده فکر کند، با پرسش های تازه ای روبه رو می شود: آیا این همان فردی است که می خواهم؟ اگر گزینه مناسب تری وجود داشته باشد چه؟ آیا برای ازدواج به اندازه کافی آماده ام؟ و اگر چند سال بعد از انتخابم پشیمان شوم؟ این پرسش ها ممکن است آن قدر تکرار شوند که تصمیم گیری را دشوار کنند؛ فرد همچنان به ازدواج تمایل دارد، اما برای رسیدن به اطمینانی که خیال می کند باید پیش از انتخاب به دست بیاورد، مدام منتظر می ماند.

در چنین شرایطی، مرز میان احتیاط برای انتخابی آگاهانه و ترس از پذیرفتن یک تصمیم، به تدریج کمرنگ می شود.

علی ملازمانی، متخصص روان شناسی و مشاور همسان گزینی و ازدواج، معتقد است این وضعیت می تواند از تلاقی چند سازوکار روانی ناشی شود؛ از کمال گرایی ناسازگار و ترس از دست دادن فرصت های دیگر گرفته تا سبک دلبستگی ناایمن.

او در توضیح این مسئله، به عوامل مؤثر بر اضطراب انتخاب همسر، معنای آمادگی برای ازدواج و راه های عبور از تردیدهای فرساینده می پردازد.