ایستاده در جاده؛ دفترچه ای که زمان و روان را گروگان گرفته است

یک روش قدیمی و نه چندان کارآمد، همچنان روی روان مسافران و رانندگان راه می رود؛ ثبت ساعت توسط رانندگان اتوبوس های بین شهری همان کاری است که با استاندارد های مرتبط با حوزه حمل ونقل و نقلی عمومی نیز، - به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی تابناک، ثبت سنتی ساعت رانندگان ناوگان مسافری، سال هاست به یکی از گره های حمل ونقل جاده ای تبدیل شده است؛ رویه ای که با هدف ایمنی طراحی شد، اما در عمل برای بسیاری از رانندگان به توقف های اجباری بین دو پاسگاه، زمان بندی نامناسب و در مواردی توقیف دفترچه و محرومیت از کار انجامیده است.

نتیجه مستقیم این وضعیت را مسافران در قالب سفرهای طولانی تر از انتظار تجربه می کنند و رانندگان در قالب فشار شغلی، ابهام اداری و از دست رفتن روزهای کاری.

تجربه سفر اخیر از اردبیل به تهران که با پیاده شدن در کرج پایان یافت، بهانه ای است برای پرداختن به این موضوع که فراتر از یک مسیر یا یک استان، دغدغه ای عمومی در ناوگان بین شهری است.

چرا اینقدر طولانی؟! ساعت 11 صبح از اردبیل سوار اتوبوس می شوید؛ سفری که انتظار دارید در معمولی ترین حالت، 8 ساعت یا نهایتا 9ساعت بعد به پایان برسد، اما عقربه ها از 10 شب هم عبور می کنند و شما هنوز در مسیر هستید.