امام چه کسی را وصی و وکیل خود قرار داد؟

امام در نوزدهم آبان ماه 1343 وکیل و وصی خود را مشخص کردند.

- بسم اللّه الرحمن الرحیم الحمدللّه عَلَی السَّرَّاء و الضَّرَّاء[1] والسلام علی محمد و آله الطاهرین.

و بعد، نور چشم محترم که مورد وثوق اینجانب است، وکیل است از طرف حقیر در کلیه امورم.

آنچه از وجوه از قبیل سهمین مبارکین، مُطالب هستم به ایشان بدهند برای تأمین شهریه طلاب محترم؛ و وکیل هستند در اخذ و دستگردان سهمین مبارکین و هر نحو وجهی که باید به من برسد، و در اعطا به محالّ مقرر خود.

و وصی اینجانب هستند.

و وصیتنامه ام در یکی از دفاتر موجود است.

قضای چندین سال صوم به عهده دارم احتیاطاً، و دو ـ سه سال هم نماز احتیاط کنند.

کتب من از مصطفی است.

اثاثیه خانه مطلقاً از مادر مصطفی است.

بقیه وصیتنامه ام عمل شود.

مراد از نور چشمی که در صدر ورقه نوشته ام، فرزند بزرگم، آقا مصطفی خمینی ـ ایّده اللّه تعالی ـ است، و أُوصِیهِ بِتَقوَی اللّه ِ و إِطَاعَهِ أَمرِهِ؛ و أَرجُو مِنهُ الدُّعَاء فِی الحَیوهِ و الوَفَاهِ .

[2] 5 رجب المرجب 1384 روح اللّه الموسوی الخمینی (صحیفه امام؛ ج 1، ص 431 ) 1.

شادی و سختی.

2.

وصیت می کنم او را به پرهیزگاری و پیروی از خداوند، و از او در حال حیات و وفاتم امید دعای خیر دارم.