کفتر بازی در سالن سینما وسط فیلم هیچکاک در تهران

ظرفیت سینما در حدود 1400 نفر بود.

سینما از یک سالن اصلی بزرگ و یک بالکن تشکیل می شد.

یک لژ مخصوص هم برای مهمانان ویژه داشت که در کنار سالن اصلی قرار داشت.

- عصر ایران ؛ علی نجومی ــ  بیکاری می خواهد یا عشق، خدا داند.

بالاخره قطعا یکی از این دو تا است که تو را می تواند وادار کند خیابان ولی عصر تهران را بچرخی و زیر سایه چنارهای سر به فلک ساییده اش، گله به گله مدام توقف کنی که ببینی ساختمان های حاشیه خیابان تو را به چه می خوانند.

شمال و جنوب ندارد تاریخ یک شهر را بر روی دیوارهای این عمارت ها می توانی ببینی البته اگر خیلی عجله نداشته باشی.

امروز می خواهم بروم سراغ یکی از پر فراز و نشیب ترین عمارت های این خیابان.

خیابان ولی عصر را که به سمت شمال بروی بعد از خیابان طالقانی به یک خیابانی می رسی به اسم گیلان.

نبش این این خیابان یک ساختمان متروکه قرار دارد با پیکری که حکایت از رنج ایام دارد.

این جا یک زمانی سینمایی بود به اسم رادیو سیتی.

اگر قرار بود 5 تا سینمای درجه یک تهران را نام ببری قطعا یکیش همین رادیو سیتی بود.

آرشیتکت قزلباش ساختمانش را حیدر غیایی شاملو معمار و آرشیتکت مشهور طراحی کرده بود.

او اصالتش بر می گشت به ایل شاملو که یکی از 7 ایل ترک زبانی بودند که قزلباش ها را در زمان صفویه تشکیل دادند.