بازی های رایانه ای چه بر سر نسل Z می آورد؟

بسیاری از والدین شناخت کافی از رده بندی بازی های رایانه ای ندارند و حتی ممکن است نسبت به آسیب های احتمالی برخی بازی ها بر سلامت روان فرزندانشان آگاه نباشند.

خبرگزاری مهر، سرویس دین، حوزه و اندیشه، سامان سفالگر؛ بازی های رایانه ای دیگر صرفا ابزاری برای سرگرمی و پُر کردن اوقات فراغت نیستند.

آنها به بخشی از زیست روزمره نسلی تبدیل شده اند که از آن با عنوان نسل Z یاد می شود.

نسلی که کودکی و نوجوانی خود را در کنار صفحه نمایش، جهان مجازی، شخصیت های بازی های دیجیتال و شبکه های آنلاین گذرانده و طبیعی است که این تجربه طولانی مدت، پرسش هایی درباره تاثیر آن بر رفتار و شیوه تفکرش ایجاد کند.

آیا بازی های رایانه ای فقط بازتاب دهنده ویژگی های این نسل هستند یا خود نیز در شکل دادن به این ویژگی ها نقش دارند؟ پاسخ به این پرسش ساده نیست.

بازی می تواند بازیکن را به تصمیم گیری، حل مساله، همکاری با دیگران و مواجهه با شکست و تلاش دوباره وادار کند اما از سوی دیگر، برخی الگوهای رایج در بازی ها، مانند پاداش فوری، رقابت و زندگی در جهان مجازی، ممکن است بر انتظارات فرد از دنیای واقعی اثر بگذارد.

بنابراین مساله اصلی نه خوب یا بد بودن بازی، بلکه شناخت کیفیت و نوع این تاثیرگذاری است.