چرا وقتی خدا همه چیز را می داند، باید از او بخواهیم؟

دعا در مکتب اسلام یعنی درخواست توفیق برای رعایت حق همسایه، یعنی طلب یاری برای تربیت فرزندانی که چشم شان به حقیقت دین روشن باشد، و حتی یعنی استمداد از خداوند برای حفظ مرزداران و مدافعان امنیت جامعه.

- نخست: مگر خداوند از نیاز ما آگاه نیست؟ آیا درخواست کردن، نوعی تعیین وظیفه برای خالق و جسارت نیست؟   پاسخ این است که خداوند، عالم به ذات اشیاء است اما ظرفیت وجودی انسان، متغیر است.

خداوند روزی رسان است اما تو باید در خانه ات را باز کنی.

در داستان زیبایی از امام سجاد (ع) نقل شده است که مردی نزد ایشان آمد و برای یک حاجت دنیوی مشخص، درخواست دعا کرد.

امام (ع) به او فرمودند: چرا از کسی درخواست می کنی که تنها او می داند چه چیزی برای تو بهتر است؟ از خداوند بخواه که بهترین مقدراتش را برایت رقم بزند، نه آن چیزی که تو در محدودیت دانش خود طلب می کنی.

دوم: آیا توکل و دعا، انسان را از تلاش و تکاپو بی نیاز نمی کند و نوعی تخدیر نیست؟ این بزرگ ترین بدفهمی در زمینه دعا است.

در منطق قرآن، دعا مکمل عمل است، نه جایگزین عمل.

قرآن می فرماید: وَ أَنْ لَیْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَیٰ (سوره نجم؛ آیه 39).

پیامبر اکرم (ص) دعا را سلاح مؤمن و عمود دین می نامند.