وقتی تصمیم جمعی نظام به «سوءتفاهم» تعبیر می شود

نمی توان صرفاً با یک تعبیر کوتاه، تصمیمی را که در ساختار رسمی کشور اتخاذ شده است، از اعتبار انداخت و مسئولیت ارائه راه حل را به دیگران واگذار کرد.

به ویژه آنکه چنین موضع گیری هایی در فضای سیاسی امروز، به سرعت از سطح یک نقد کارشناسی فراتر می رود و به نشانه ای برای بازنمایی شکاف در ساختار قدرت تبدیل می شود.

وقتی موضوعی در عالی ترین سطح تصمیم گیری امنیت ملی بررسی و درباره آن تصمیم گیری شده است، آیا درست است که پس از نقض تعهدات از سوی طرف آمریکایی، اصل آن تصمیم با تعبیری مانند سوءتفاهم زیر سؤال برود؟ نقض عهد آمریکا، پیش از هر چیز، مسئولیت آمریکا را نشان می دهد.

نمی توان صرفاً به این دلیل که طرف مقابل به تعهدات خود عمل نکرده است، اصل تصمیم ایران برای ورود به یک مسیر دیپلماتیک را به عنوان خطای محاسباتی یا ناآگاهی از ماهیت آمریکا معرفی کرد.

به گزارش نورنیوز، در شرایطی که کشور با مجموعه ای از تهدیدهای امنیتی، فشارهای اقتصادی و تهدیدات پیچیده خارجی مواجه است، یکی از مهم ترین سرمایه های راهبردی ایران، انسجام در سطح تصمیم گیری و اعتماد عمومی به نهادهای مسئول است.

در چنین شرایطی، هر سخن و اقدامی که تصویری از اختلاف عمیق و حل ناشدنی در رأس ساختار تصمیم گیری کشور ایجاد کند، فراتر از یک موضع گیری سیاسی یا اختلاف نظر شخصی اهمیت پیدا می