تلاش و روزگار

کاهش تنش در منطقه، توسعه روابط با همسایگان، و تلاش برای ساختن مناسبات پایدار اقتصادی، زمینه تبدیل این ظرفیت جغرافیایی به قدرت اقتصادی و سیاسی شود.

یادداشت مهملن، کورش علیانی، فعال فرهنگی: ایران از چند دهه پیش می توانست به یکی از مهم ترین مراکز توزیع گاز در منطقه و حتی بخش های قابل توجهی از جهان تبدیل شود.

ذخایر عظیم گاز، همسایگی با تولیدکنندگان بزرگ، نزدیکی به بازارهای پرمصرف و دسترسی به مسیرهای متنوع انتقال، امتیازهایی نبودند که بتوان به سادگی و یک جا در کشور دیگری یافت.

ایران فقط ظرفیت فروش گاز خودش را نداشت؛ می توانست گاز دیگران را هم دریافت، منتقل و به بازارهای منطقه و جهان عرضه کند.

این همان جایگاهی است که به آن هاب گازی می گویند.

تولیدکنندگان برای رساندن گاز به بازارها به چنین گذرگاه چندسویه ای نیاز دارند.

ارزش این موقعیت فقط در ذخایر ایران نبود؛ در پیوند دادن بازارها به یکدیگر نیز بود.

در نیمه دوم دهه 1370، ما برای رسیدن به این جایگاه راهی عقلانی انتخاب کردیم.

کاهش تنش در منطقه، توسعه روابط با همسایگان، و تلاش برای ساختن مناسبات پایدار اقتصادی، زمینه تبدیل این ظرفیت جغرافیایی به قدرت اقتصادی و سیاسی شود.