
ماجرای پسر نوجوانی که با زنی ناشناس، ساندویچ دنگی خریداین مطلب در فضای مجازی فراگیر شده است. ما هم نتوانستیم نویسنده و منبع اولیه را بیابیم. اگر شما می شناسید، معرفی کنید. - از پشت شیشه عطاری، مشغول تماشای کیسه های گل گاوزبان و اسطوخودوس بودم که صدای پسربچه ای حواسم را پرت کرد: ـ آقاااا، ساندویچ هشتاد تومنی ندارید؟ کنار عطاری یک ساندویچی بود. صاحب مغازه جواب داد: ـ نه عزیزم، ساندویچ ها همه صد و پنجاه تومنن. پسر به پول های توی مشت اش نگاه کرد و گفت: ـ خیلی گرونه. خانمی که حدود شصت سال داشت، گفت: ـ مادرجان، من حساب می کنم. چی دوست داری بخوری؟ پسر خودش را جمع وجور کرد، چهره اش جدی شد و گفت: ـ خودم پول دارم. بعد رفت کنار مغازه ایستاد. دوباره پول هایش را شمرد و جیب هایش را گشت. انگار ده تومانی دیگری پیدا کرده بود. زیر لب گفت: نود تومن. بعد دستش را به دهانش گرفت؛ مثل آدمی که سخت مشغول فکر و حساب وکتاب است. شصت تومان کم داشت؛ اما از عزت نفسش حتی یک تومان هم کم نبود. رفتم جلو و بلند پرسیدم: ـ آقا، ساندویچ ها چنده؟ مرد گفت: ـ خانم محترم، قیمت ها روی برده؛ می تونید ببینید. وانمود کردم ندیده ام. چند قدم عقب رفتم و به برد نگاه کردم. پسر با کنجکاوی نگاهم می کرد. گفتم: ـ هوووف، چه گرونه! پسر، انگار هم دردی پیدا کرده باشد، گفت: ـ من پرسیدم، نصف هم نمی دن. برچسب ها: ساندویچ - گفت - ساندویچ ها - کرد - پول - پسر - فضای مجازی |
آخرین اخبار سرویس: |