بیهقی؛ مورخی که «داد تاریخ را به تمام داد»

اول آبان در تقویم رسمی کشور، به نام ابوالفضل بیهقی ثبت شده است؛ دبیری از دربار غزنویان که نثرش را «پدر نثر فارسی» لقب داده اند و کتابش، نزدیک هزار سال پس از نوشته شدن، - به گزارش خبرنگار فرهنگی تابناک؛ ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی در سال 385 هجری قمری در حارث آباد، روستایی در بیهق، سبزوارِ امروز، به دنیا آمد.

پدرش او را برای آموختن دانش به نیشابور فرستاد؛ شهری که در آن روزگار از مراکز مهم علم و ادب ایران بود.

نوجوانی که به نویسندگی عشق می ورزید، از نیشابور راهی غزنین شد و پا به دیوان رسالت غزنویان گذاشت؛ جایی که نامه های رسمی نوشته می شد و سرنوشت قلمرو میان واژه ها رقم می خورد.

شاگرد بونصر، محرم اسرار دیوان در دیوان بیهقی به دستیاری خواجه ابونصر مشکان، صاحب دیوان رسالت محمود غزنوی، برگزیده شد.

او هم خوش خط بود و هم مورد اعتماد؛ به همین دلیل اجازه یافت بسیاری از نامه ها و اخبار دولت ها را ببیند.

خودش در تاریخ می نویسد که به آن اخبار دسترسی داشته، چون در آن روزگار معتمد بوده است.

استادش اسرار دستگاه غزنوی را با او در میان می گذاشت و همین دسترسی، سرمایه ای شد برای کتابی که بعدها نوشت.

بیهقی نیز تا آخر، استاد خود را به نیکی یاد کرد.