دو چشم انداز، دو اسراییل/ روایتی از راجر کوهن

انتخاباتِ کنونی، بزنگاهی حساس برای تعیین آینده سیاسی اسراییل است.

آیا به سمت ملی گرایی افراطی و سلطه دین بر سیاست پیش می رود یا مسیری برخواهد گزید که بر دموکراسی، برابریِ شهروندان و به رسمیت شناختن حقوق فلسطینیان استوار باشد؟ عصرایران؛ لیلا احمدی (ترجمه و تحلیل)- اسراییل به یکی از پرالتهاب ترین و تعیین کننده ترین مقاطعِ سیاسی و امنیتی اش رسیده است.

انتخابات پارلمانیِ 27 اکتبر 2026 در شرایطی برگزار می شود که اسراییل با جنگ های منطقه ای، پیامدهای هفت اکتبر، گسترش شهرک سازی در کرانه باختری، غائله تهاجم به همسایگان و نسل کشی، تنش های داخلی، اعتراضِ جامعه مدنی و فرسودگیِ نیروی نظامی مواجه است.

انتخابات به کشاکش و مواجهه دو برداشتِ متفاوت از هویت و آینده اسراییل انجامیده؛ از یک سو با راست گرایانی مواجهیم که با تکیه بر صهیونیسم مذهبی، ادعای مالکیتِ انحصاری بر سرزمین موعود را پیش می کشند و از سوی دیگر، شاهد نیروهایی هستیم که برقراری دموکراسی و آینده اسراییل را در گرو به رسمیت شناختنِ حقوق فلسطینیان می دانند.

رقابت انتخاباتی هم دیگر تلاش برای ماندن یا رفتنِ نخست وزیر جنگ افروز، بنیامین نتانیاهو نیست؛ انتخابات کنونی مسیر آینده اسراییل است و تعیین کننده این که چه نسبتی بین هویتِ یهودی، دموکراسی و حقوق برابر شهروندان برقرار