زعفران؛ از سفره ایرانی تا دفع بلا!

زعفران در فرهنگ ایرانی فقط ادویه ای برای رنگ و عطر غذا نیست؛ ردپای آن را می توان در رسم های عروسی، نذری، آیین های سوگواری و باورهای عامیانه مردم دید.

ایسنا نوشت: زعفران در تاریخ ایران همواره تنها به آشپزخانه محدود نبوده است.

پژوهش های تاریخی درباره این گیاه از کاربرد آن در خوراک، عطرسازی، رنگ آمیزی و برخی آیین ها حکایت دارند.

در کتاب ها و روایت های تاریخی، زعفران گاه در زمره کالاهای ارزشمند و پیشکش های درباری آمده و گاه در زندگی مردم، برای خوش رنگ کردن غذا، نوشتن دعا و همراهی با مراسم مختلف به کار رفته است.

این گستردگی کاربرد، زعفران را به یکی از گیاهانی تبدیل کرده که شناخت آن، علاوه بر تاریخ کشاورزی و خوراک، بخشی از فرهنگ زندگی ایرانیان را نیز روشن می کند.

در روایت های مربوط به ایران پیش از اسلام و دوره های بعد، گیاهان خوش بو جایگاه ویژه ای داشته اند.

بنابر برخی گزارش های تاریخی، در حضور پادشاهان گیاهان معطر را در آتش می ریختند تا رایحه آن ها در فضا بپیچد.

زعفران نیز در کنار دیگر مواد خوش بو، در چنین زمینه هایی مطرح بوده است.

پس از ورود اسلام به ایران، استفاده از این گیاه در مناسبت های درباری و مذهبی ادامه پیدا کرد؛ در منابع تاریخی از ارسال زعفران به عنوان هدیه یا خراج و نیز از کاربرد آن برای عطرآگین کردن برخی مکان های مق�