«پنجره ای رو به جهان» در خطر فراموشی

رییس گروه پردازش منابع غیرکتابی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، با بیان اینکه از بین رفتن میراث دیداری و شنیداری تنها از دست رفتن چند عکس، - فیلم یا نوار صوتی نیست، گفت: این آثار، بخشی از تاریخ، فرهنگ، هویت و حافظه جمعی جامعه را در خود ثبت کرده اند و نابودی آن ها به معنای از دست رفتن شواهدی است که امکان شناخت گذشته و انتقال تجربه نسل های پیشین به آینده را فراهم می کنند.

منصوره افشار که به مناسبت روز جهانی میراث سمعی و بصری با ایسنا گفت وگو می کرد، با اشاره به اینکه میراث دیداری و شنیداری شامل چهار گروه منابع ویدئویی و پروژکتوری، منابع شنیداری، عکس ها و نسخه دیجیتال شده این سه منبع است، اظهار کرد: اهمیت این آثار در آن است که گاهی یک عکس تاریخی، صدای یک شخصیت تأثیرگذار یا فیلمی از آیین ها و شیوه زندگی مردم، اطلاعاتی را در خود حفظ کرده که در اسناد مکتوب به همان شکل قابل دستیابی نیست.

او یادآور شد: این منابع صرفاً بازمانده هایی از گذشته نیستند؛ بلکه امکان شناخت دقیق تر زندگی اجتماعی، تحولات فرهنگی، زبان ها، موسیقی ها، آیین ها و تجربه های تاریخی و سیاسی نسل های پیشین را فراهم می کنند.

رییس گروه پردازش منابع غیرکتابی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در ادامه به مهم ترین تهدیدهای این میراث اشاره کرد و افزود: آسیب پذیری فیزی