رقص بتن و طبیعت در حاشیه یک دریاچه؛ میراثی متفاوت از معماری مدرن (+تصاویر)

اهمیت پامپولیا در همین همکاری میان معماری، نقاشی، مجسمه سازی و طراحی منظر نهفته است.

این مجموعه در سال 2016 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

- رقص بتن و طبیعت در حاشیه یک دریاچه؛ میراثی متفاوت از معماری مدرن (+تصاویر) اهمیت پامپولیا در همین همکاری میان معماری، نقاشی، مجسمه سازی و طراحی منظر نهفته است.

این مجموعه در سال 2016 در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد.

عصر ایران- پیش از آن که اسکار نیمایر با طراحی شهر برازیلیا به یکی از مشهورترین معماران جهان تبدیل شود، مجموعه ای از بناهای متفاوت در حاشیه دریاچه پامپولیا در شهر بلو هوریزونته برزیل ساخت؛ پروژه ای که مسیر تازه ای در معماری مدرن این کشور گشود و به نقطه شروع شهرت جهانی او تبدیل شد.

نیمایر متولد سال 1907 در ریو دو ژانیرو بود.

او در سال 1940 و در 32 سالگی، به دعوت ژوسلینو کوبیتشک، شهردار وقت بلو هوریزونته، طراحی مجموعه تفریحی و فرهنگی پامپولیا را بر عهده گرفت.

این پروژه شامل چهار بنای اصلی بود که در کنار یک دریاچه مصنوعی قرار می گرفتند و قرار بود تجربه ای متفاوت از پیوند معماری با طبیعت و فضای عمومی ارائه کنند.

یکی از شاخص ترین ساختمان های مجموعه، کازا دو بایله یا خانه رقص است.