وقتی تئاتر تمامِ جهان یک مرد می شود؛ تئاتر شهر دیگر استادمحمد ندارد!

سوم آبان زادروز محمود استادمحمد، فرصتی است برای مرور زندگی هنرمندی که تئاتر برایش فراتر از یک حرفه بود؛ عشقی که تا واپسین روزهای زندگی با وی باقی ماند.

- خبرگزاری مهر- گروه هنر- علی حیدری؛ تئاتر برای هنرمندانش در ایران، همواره واژه ای بزرگ بوده است؛ در نگاه جامعه شناختی، هنرمندان تئاتر روحیه و ویژگی های متفاوتی از سایر هنرمندان دارند و همین می شود که عده ای تئاتری خطاب می شوند.

شاید از لحاظ تحلیلی، بررسی زبان شناسانه ای روی واژه تئاتری انجام نشده باشد، اما اگر روی زیست هنرمندانی که در این دسته قرار می گیرند، دقیق شویم، مؤلفه هایی را درمی یابیم که مهم ترین آنها، زیست در جهان تئاتر است.

گویی عده ای از اهالی این هنر از جایی به بعد مجنون می شوند و چیزی جز صحنه و نور، این جنون را تسلی نمی دهد.

امروز سوم آبان است و در تقویم اهالی تئاتر، روزی مهم به شمار می رود.

امروز کسی متولد شده است که به راستی مجنون و شیدای واژه ها و صحنه ها بود.

او تئاتر را به معنای مطلق کلمه زندگی می کرد و تا واپسین روزهای زندگی اش نیز دلباخته و وابسته به تئاتر بود.

3 آبان، زادروز محمود استادمحمد، نمایشنامه نویس، کارگردان و بازیگر است؛ کسی که در عمر خود میان صحنه ها و قصه ها زندگی کرد و رفتنش، صحنه ای از زندگی بسیاری از دوستدارانش را تاریک کرد.