اولین نامه ای که امام از تبعید نوشت

سیزدهم آبان ماه سال 43 امام خمینی به ترکیه تبعید شد، کماندوها به خانه امام ریختند و ایشان را بردند و بلافاصله از ایران خارج شان کردند.

امام همان روز دست به قلم شدند و برای فرزندشان نامه ای نوشتند.

- امام همان روز و به هنگام رسیدن به آنکارا با ارسال تلگرافی خطاب به فرزند ارشدشان شهید آیت الله سید مصطفی خمینی سلامتی خود را اعلام کردند.

در این متن آمده است: نور چشمی، آقا مصطفی خمینی.

ایران ـ قم با سلامت وارد آنکارای ترکیه شدم.

به هیچ وجه نگران نباشید.

حالم خوب و راحت هستم.

خمینی (صحیفه امام، ج 1، ص 427 ) امام همچنین همان روز یعنی سیزدهم آبان ماه در نامه ای که خطاب به حاج آقا مصطفی نوشتند، ضمن اعلام سلامتی خودشان، هم ایشان و هم خانواده و خویشاوندان شان را به صبر دعوت کردند.

در متن این نامه چنین آمده: نور چشم محترم، آقا مصطفی ـ ایّده اللّه تعالی و وفّقه لمرضاته بحمداللّه تعالی و له الشکر که قبل از ظهر روز چهارشنبه وارد آنکارا [در] ترکیه شدم به سلامت.

هوای اینجا بهتر از قم است.

شماها از جهت من نگران نباشید.

حالم خوب است و نگرانی بحمداللّه نیست.

خداوند ان شاءاللّه خیر مقدر فرماید.

آنچه لازم است تذکر دهم، علاوه بر آنکه به جمیع خویشاوندان و بستگان پس از ابلاغ سلام سفارش کنید به صبر جمیل و عدم فزع[1]، به هیچ وجه تشبث نکنید.