چرا با وجود ارتباط دائمی،احساس تنهایی بیشتر شده است؟/تناقض عصر دیجیتال

تنهایی، استفاده بیشتر از فضای مجازی را تحریک می کند و استفاده افراطی یا نامناسب نیز ممکن است جای بخشی از ارتباطات عمیق تر را بگیرد.

به گزارش خبرنگار مهر، صبح با صدای اعلان تلفن همراه از خواب بیدار می شویم؛ چند پیام در گروه خانوادگی داریم، دوستی عکسی فرستاده، یک همکار درباره کار سؤال کرده و شبکه اجتماعی هم چندین اعلان تازه دارد.

در طول روز ده ها بار با آدم های مختلف در تماسیم؛ عکس های زندگی دیگران را می بینیم، نظر می دهیم، پیام می فرستیم و از اتفاقات زندگی دوستان و حتی کسانی که سال هاست ندیده ایم باخبر می شویم.

با این حال، ممکن است شب که تلفن را کنار می گذاریم، احساس کنیم با همه در ارتباط بوده ایم اما با هیچ کس واقعاً حرف نزده ایم.

این تناقض، یکی از پرسش های مهم زندگی اجتماعی در عصر دیجیتال است: چگونه ممکن است انسان در دوره ای که ارتباط با دیگران از همیشه آسان تر شده، همچنان احساس تنهایی کند؟ البته نخست باید میان تنها بودن و احساس تنهایی تفاوت گذاشت.

سازمان جهانی بهداشت، تنهایی را احساس ناخوشایندی می داند که زمانی شکل می گیرد که فاصله ای میان روابط اجتماعی مورد انتظار یا مورد نیاز فرد و روابطی که در واقعیت تجربه می کند وجود داشته باشد.