یمن در شاهنامه، مثنوی و حکمت اشراق تکرار می شود

پیوند دیرین ایران و یمن فراتر از ژئوپلیتیک ساسانی است؛ ریشه های این خویشاوندی از اساطیر شاهنامه تا اشراق سهروردی و تصوف مولانا، هویتی مشترک و ماندگار پدید آورده است.

  خبرگزاری مهر، گروه فرهنگ و ادب، طاهره طهرانی: سرزمین یمن در جنوب باختری شبه جزیره عربستان، از سپیده دم تاریخ نقشی ممتاز در تکوین مناسبات سیاسی، اقتصادی و فرهنگی دنیای باستان ایفا کرده است.

این دیار که به خاک حاصلخیز، تمدن های کهن سبا و حمیر و اشراف بر گذرگاه های دریایی شناخته می شد، در منظومه فکری ایرانیان جایگاهی چندوجهی و استثنایی دارد.

یمن برای ایرانیان تنها یک مختصات جغرافیایی یا کانون راهبردی تجاری نبود، بلکه پیوندی است که در یک سر آن اسطوره های بنیادین شاهنامه و آیین های کهن برون همسری جریان دارد و در سر دیگر آن، عقلانیت ژئوپلیتیک روزگار خسرو انوشیروان ساسانی و تجلیات نوری در مکتب اشراق سهروردی.

بازخوانی حضور یمن در سنت تاریخی و ادب فارسی نشان می دهد که چگونه جغرافیای خاکی در سیر سده ها، به جغرافیایی رمزی، حماسی و معنوی ارتقا یافته است.

ژئوپلیتیک ساسانی و نبرد در جنوب عربستان کنونی؛ رویارویی دو امپراتوری در سده ششم میلادی، موازنه قدرت در خاورمیانه میان دو ابرقدرت آن روزگار، یعنی شاهنشاهی ایران ساسانی و امپراتوری بیزانس (روم شرقی)، پیوسته در