گم شدن انتخاب

یکی از موفقیت های بزرگ انقلاب صنعتی این است که توانسته گزینش را جای انتخاب بنشاند.

چیزی که ابداع را از آن حذف کرده اند، به ما می گوید آزاد هستیم؛ چون می توانیم از میان آن همه یکی را برداریم.

یادداشت مهمان، کورش علیانی، فعال فرهنگی: انتخاب از جنس هنر است.

هر انتخابی، اگر واقعی باشد، شامل ابداع و ابتکار هم هست.

شما از چیزهایی که در اختیار دارید آغاز می کنید و با ابداع خودتان به ترکیبی می رسید که این ترکیب انتخاب شما است.

قرار نیست همه چیز را خودتان بسازید.

نه نقاش رنگ اختراع می کند و نه نویسنده کلمه می سازد.

اما آنچه با این مواد اولیه می کنند انتخاب و هنر آن ها است.

انتخاب چنین است: امکان ها از پیش وجود دارند، اما ترکیب را شما می سازید.

چیزی که به زندگی شما اضافه می شود، سهم شما در ساختن این ترکیب است.

عجیب نیست که آزادی عمل شما حدی دارد.

بخشی از این حد را طبیعت تعیین می کند.

بدن ما، زمان، مکان، مواد، و امکانات جهان هر کاری را ممکن نمی کنند.

بخشی دیگر نتیجه ی حضور دیگران است.

من در جهان تنها نیستم که هرچه خواستم بکنم؛ خواست و عمل دیگران هم برای انتخاب من محدودیت ایجاد می کند.

بعد از این ها هم به نظم نهادی می رسیم.

قانون، مالکیت، تقسیم کار، بازار، و سازمان اجتماعی هم قاعده می گذارند و محدودیت می سازند.