12 سال بدون پورعطایی؛ نوایی هنوز می خواند؟ + صدا

دوازده سال از خاموشی غلامعلی پورعطایی می گذرد اما هربار که صدای «نوایی نوایی» به گوش می رسد، یاد او دوباره زنده می شود؛ قطعه ای که او با صدای خاص و همراهی دوتار اجرا کرد و به یکی از شناخته شده ترین نمونه های موسیقی خراسان تبدیل شد.

- 12 سال بدون پورعطایی؛ نوایی هنوز می خواند؟ + صدا دوازده سال از خاموشی غلامعلی پورعطایی می گذرد اما هربار که صدای نوایی نوایی به گوش می رسد، یاد او دوباره زنده می شود؛ قطعه ای که او با صدای خاص و همراهی دوتار اجرا کرد و به یکی از شناخته شده ترین نمونه های موسیقی خراسان تبدیل شد.

غلامعلی پورعطایی، نوازده دوتار و خواننده آوازهای عاشقانه و عارفانه خراسان، 12 مهرماه 1393 در سن 73 سالگی از دنیا رفت.

او متولد 1320 و بازنشسته آموزش و پرورش بود.

  دوتار ساز دل است.

هیچ کس از عبارت دوتارنوازی استفاده نمی کند و همه می گویند دوتارزنی .

دوتار را می زنند ولی بقیه سازها را می نوازند.

دوتار یک جور فریاد است اما این زدن به معنای خشونت نیست.

بیشتر جوشش و عصیان روح است.

روال دوتار زدن این گونه است که از یک دعوا شروع و به آشتی ختم می شود.

پورعطایی این جملات را در مصاحبه هایش بارها به زبان آورده بود.

دوتار در جهان هنری پورعطایی صرفا یک ساز نبود؛ بخشی از شیوه بیان احساس، روایت و تجربه زیسته مردم خراسان بود.