ناگفته ها از پشت پرده های درس و مدرسه در ایران

امروز آغاز سال تحصیلی جدید در ایران است.

به بهانه این روز، قصد داریم در برخی از مفاهیم این حوزه، تردید کنیم و از نو به آنها بنگریم.

- به گزارش خبرنگار سرویس اجتماعی تابناک،  امروز اول مهر است؛ روزی که میلیون ها دانش آموز و دانشجو تقریباً با یک نظم آشنا دوباره وارد چرخه آموزش می شوند: ساعت مشخص، کلاس مشخص، معلم مشخص، زنگ مشخص و برنامه ای که از قبل تعیین شده است.

آن قدر به این تصویر عادت کرده ایم که شاید یک سؤال ساده هیچ وقت جدی به ذهنمان نرسیده باشد:چرا مدرسه دقیقاً باید همین شکلی باشد؟ چرا کلاس باید 45 یا 50 دقیقه باشد؟ چرا دانش آموزان را بر اساس سن دسته بندی می کنیم؟ چرا چند درس مختلف را پشت سر هم می خوانیم؟ چرا سال تحصیلی از یک تاریخ مشخص آغاز می شود؟ چرا حضور داشتن تا این اندازه مهم است؟ و اصلاً چرا آموزش باید در یک ساختمان، پشت یک میز و در ساعت های از پیش تعیین شده اتفاق بیفتد؟ پاسخ جالب اینجاست که بسیاری از این قواعد، برخلاف تصور ما، نه از یک قانون طبیعی درباره بهترین روش یادگیری ، بلکه از تاریخ، اقتصاد، مدیریت و نیاز به سازمان دهی تعداد زیادی انسان آمده اند.

 زنگ مدرسه؛ صدای یادگیری یا صدای نظم؟ تصور کنید در یک کلاس 30 نفر نشسته اند و قرار است همه با یک معلم، یک کتاب و یک برنامه مشترک آموزش ببینند.