وقتی شرایط «اضطرار»، روال «عادی» کشور می شود

در جامعه ای که تصمیم های اضطراری پی درپی ظاهر می شوند، مرز میان «مدیریت بحران» و «زندگی در وضعیت بحران» کجاست؟ - در جامعه ای که تصمیم های اضطراری پی درپی ظاهر می شوند، مرز میان مدیریت بحران و زندگی در وضعیت بحران کجاست؟ سیدمهرداد بنی هاشمی کهنگی روزنامه شرق  در زندگی عمومی، بحران معمولا با یک نشانه آغاز می شود: یک تصمیم فوری، یک دستور موقت یا تغییری که قرار است برای مدتی کوتاه، شرایط را کنترل کند.

مسئله اما از جایی آغاز می شود که موقت بارها تمدید می شود و تصمیمی که برای عبور از یک وضعیت خاص گرفته شده، آرام آرام به بخشی از نظم عادی جامعه تبدیل می شود.

تغییر جدید ساعات کاری دستگاه های اجرایی و بانک ها نمونه ای قابل تأمل از همین وضعیت است.

بر اساس بخش نامه ابلاغ شده، ساعات فعالیت واحدهای ستادی، استانی و بانک ها از اول مهر 1405 تا پایان سال، از ساعت 8 تا 13 تعیین شده و هدف اعلام شده، مدیریت مصرف انرژی، حفظ پایداری شبکه برق و گاز و تداوم خدمت رسانی است.

این تصمیم را می توان یک اقدام مدیریتی برای شرایط موجود دانست.

اما پرسش مهم تری در پس آن وجود دارد: در جامعه ای که تصمیم های اضطراری پی درپی ظاهر می شوند، مرز میان مدیریت بحران و زندگی در وضعیت بحران کجاست؟ وقتی استثنا، تکرار می شود هیچ دولتی در مواجهه با بحران نمی تواند مانند روزهای ع