جنگ از آسمان به دریا رفت؛ آمریکا ناوگان شهپادی می سازد

آمریکا حالا بخشی از قدرت دریایی خود را به شهپاد ها سپرده است.

- تغییر بزرگ را باید در مفهوم ناوگان ترکیبی جست و جو کرد.

آمریکایی ها قرار نیست ناوشکن ها، ناو های هواپیمابر و کشتی های سرنشین دار را یک شبه کنار بگذارند و دریا را به مجموعه ای از ربات ها بسپارند.

ایده اصلی، ترکیب شناور های بزرگ و گران قیمت با تعداد بیشتری سامانه کوچک تر و بدون سرنشین است؛ شهپاد هایی که می توانند مدت طولانی تری در منطقه بمانند، داده جمع کنند، وضعیت تردد دریایی را رصد کنند و در برخی مأموریت ها بخشی از بار عملیاتی ناوگان اصلی را بر عهده بگیرند.

نیروی دریایی آمریکا در سال های اخیر شناور های بدون سرنشین کوچک را در مناطق مختلف، از خلیج فارس و دریای سرخ تا بالتیک و غرب اقیانوس آرام، برای پایش ترافیک دریایی و افزایش آگاهی محیطی به کار گرفته است.

این روند نشان می دهد شهپاد دیگر فقط یک پروژه آزمایشگاهی نیست و به تدریج به یکی از اجزای واقعی عملیات دریایی تبدیل می شود.

  این تغییر از نظر اقتصادی هم اهمیت دارد.

یک ناوشکن مدرن مجموعه ای از رادارها، موشک ها، سامانه های جنگ الکترونیک، موتور های قدرتمند، خدمه و زیرساخت پشتیبانی را با خود حمل می کند و از دست رفتن آن می تواند ضربه بزرگی به توان رزمی یک نیروی دریایی وارد کند.