بازخوانی تاریخ/ سرنوشت عجیب نماینده سوپرانقلابی دهه شصت!

شاید واژه «سوپرانقلابی» که این روزها بسیار در اخبار سیاسی کشور به گوش می رسد واژه ای نوظهور به نظر آید، اما در واقع این اصطلاح سیاسی ریشه دارتر و عمیق تر از چیزی است که امروز به نظر می رسد.

- به گزارش تابناک، سوپرانقلابی به معنای کاسه های داغ تر از آش در سیاست و جریانات تندرو که علاقه زیادی به میکروفن و میتینگ و شعار دارند، منحصر به این روزها نیست، مهمترین مصداق سوپرانقلابی های قلابی و مشکوک بعد از پیروزی انقلاب، حزب توده بود.

حزبی که اساسا کمونیست و الحادی بود و با حمایت اتحاد شوروی برای بلعیدن ایران در امپراطوری سرخ شکل گرفته بود اما چنان ادعای خط امامی بودن می کرد که تعجب آور بود! البته این سیاست، حساب داشت! حزب توده پس از انقلاب 1357 با رهبری نورالدین کیانوری از تبعید بازگشت و نشریه نامه مردم را به طور علنی منتشر کرد.

تحلیل رسمی حزب این بود که انقلاب 57  ماهیتی ضدامپریالیستی و مردمی دارد و باید آن را به مرحله ای ملی-دموکراتیک رساند.

راهبردش بر مسیر رشد غیرسرمایه داری و نزدیکی به بلوک شوروی استوار بود.

حزب توده ،رهبری روحانیت را نمایندهٔ خرده بورژوازی مترقی و ضدامپریالیست می دید و ائتلاف با آن را برای مقابله با آمریکا و لیبرال ها لازم می شمرد.