
نگاهی به ویلای بازیگر در لواساناز چهار فرم مخروطی تا فضاهای قابل سکونت؛ ویلای بازیگر نمونه ای از پیوند خلاقانه سازه، فرم و عملکرد در معماری معاصر ایران است. - معماری معاصر ایران تبدیل می کند. چهار مخروط؛ ستون هایی فراتر از یک عنصر سازه ای مهم ترین ویژگی ویلای بازیگر را باید در نحوه برخورد آن با ستون ها جست و جو کرد. در بسیاری از ساختمان ها، ستون ها عناصری هستند که فضای قابل استفاده پیرامون آن ها شکل می گیرد؛ اما در این ویلا، خود ستون ها به بخشی از فضای قابل سکونت تبدیل شده اند. چهار فرم مخروطی پروژه افزون بر ایفای نقش باربری، فضاهایی با ابعاد و کارکردهای متفاوت ایجاد می کنند. بخش هایی از برنامه معماری، از فضاهای کوچک تر مانند آشپزخانه تا فضاهای بزرگ تری مانند نشیمن خصوصی در طبقات بالاتر، درون یا میان این عناصر سازماندهی شده اند. به این ترتیب، سازه صرفا محدودیتی برای طراحی نیست که معمار ناچار باشد آن را بپذیرد یا پنهان کند؛ بلکه به ابزاری برای تعریف فضا تبدیل می شود. فرم مخروطی هر عنصر، ظرفیت متفاوتی برای جای دادن عملکردهای معماری فراهم می کند و در نتیجه، چیدمان فضاها مستقیما با منطق سازه ای بنا ارتباط پیدا می کند. از فرم معماری تا تجربه زندگی در ویلای بازیگر، رابطه میان سازه و عملکرد فقط یک تصمیم فنی نیست، بلکه بر تجربه حضور در ساختمان نیز تاثیر می گ برچسب ها: معماری معاصر - معمار - معماری - بازیگر - سازه - قابل - هایی |
آخرین اخبار سرویس: |