چرا هواپیماهای بویینگ با صدها کیلوگرم اورانیوم پرواز می کردند؟

بویینگ در نسل اول 747 از وزنه های اورانیومی در بخش هایی از هواپیما استفاده می کرد؛ قطعاتی که بعدها با تنگستن جایگزین شدند.

- چرا هواپیماهای بویینگ با صدها کیلوگرم اورانیوم پرواز می کردند؟ بویینگ در نسل اول 747 از وزنه های اورانیومی در بخش هایی از هواپیما استفاده می کرد؛ قطعاتی که بعدها با تنگستن جایگزین شدند.

در نگاه اول، اینکه یک هواپیمای مسافربری چند صد کیلوگرم اورانیوم با خود حمل کند، عجیب به نظر می رسد.

اما در نسل های اولیه ی بویینگ 747 واقعاً از اورانیوم تهی شده یا DU برای ساخت وزنه های تعادلی استفاده می شد؛ نه برای تولید انرژی، بلکه برای یک کار کاملاً مهندسی: تنظیم دقیق جرم و تعادل سطوح کنترلی هواپیما.

به گزارش زومیت، طبق اسناد کمیسیون تنظیم مقررات هسته ای آمریکا (NRC)، این وزنه ها در بخش هایی مانند سطوح بیرونی و بخش بالایی به کار می رفتند.

در نخستین 550 فروند 747 ساخته شده، مجموعاً حدود 12 هزار قطعه ی ریخته گری شده از این نوع وجود داشت که وزن کل اورانیوم به کاررفته در آن ها از 200 تن بیشتر بود.

بسته به مدل هواپیما، هر 747 بین 21 تا 31 وزنه داشت.

اما چرا اصلاً بویینگ سراغ اورانیوم رفت؟ دلیل اصلی یک ویژگی ساده ی فیزیکی بود: چگالی بسیار زیاد.