ماجرای آش نذری ناصرالدین و قوانین عجیب آن!

به دستور سرآشپز یک کاسه آش به در خانه رجال مملکتی فرستاده می شد، اما این کار هم قواعد خودش را داشت.

یکی از قوانین نانوشته نذر ناصرالدین شاه این بود که افراد، - ماجرای آش نذری ناصرالدین و قوانین عجیب آن! به دستور سرآشپز یک کاسه آش به در خانه رجال مملکتی فرستاده می شد، اما این کار هم قواعد خودش را داشت.

یکی از قوانین نانوشته نذر ناصرالدین شاه این بود که افراد، موقع برگرداندن کاسه باید آن را پر از سکه طلا می کردند.

  همشهری نوشت:ناصرالدین شاه در سال 1247 شمسی دستور داد در کاخ شهرستانک آش نذری بپزند؛ آشی که بعدها به آش ییلاقی معروف شد.

طبخ آش در تهران در دوره قاجار حسابی رایج شد؛ این غذای ساده پای ثابت نذری ها بود.

کار به جایی رسید که ناصرالدین شاه که به آشپزی و شکار علاقه داشت در سال 1247 شمسی دستور داد در کاخ شهرستانک آش نذری بپزند؛ آشی که بعدها به آش ییلاقی معروف شد.

  ناصرالدین شاه سالی یک روز، آن هم در فصل بهار، به شهرستانک، از ییلاقات شمال غرب تهران، می رفت و آشپزها آش را روی 30 اجاق می پختند و در پخت آن، علاوه بر سبزی و حبوبات، از مواد مغذی مختلفی مثل مغز بادام، پسته، آلوبخارا، قیسی و برگه زردآلو استفاده می کردند.

بعدها به علت دوری راه، همین کار را با دوازده دیگ در قریه سرخه حصار، در شرق تهران، انجام می دادند.