مسأله فقط بازگشت هنرمندان نیست، امکان کار کردن است

مسأله اصلی فرهنگ و هنر ایران، بازگشت هنرمندان است یا فراهم کردن امکان کار و خلاقیت برای هنرمندانی که همین امروز در کشور زندگی می کنند؟ عصر ایران؛ امیر صدرا صیام - این روزها خبر بازگشت برخی هنرمندان به وطن، بیش از گذشته در کانون اخبار فرهنگی و هنری قرار گرفته است؛ خبرهایی که گاهی در کنار روایت رسمی، با شایعات، گمانه زنی ها و روایت های غیررسمی نیز همراه می شوند.

بازگشت یک هنرمند، بی تردید می تواند اتفاقی قابل توجه باشد؛ به خصوص وقتی سال ها دوری او از فضای فرهنگی کشور، خود به بخشی از روایت زندگی حرفه ای اش تبدیل شده باشد.

با این حال، شاید بد نباشد در میان هیاهوی خبر بازگشت ها، پرسش مهم تری را نیز مطرح کنیم.

مسأله اصلی فرهنگ و هنر ایران، بازگشت هنرمندان است یا فراهم کردن امکان کار و خلاقیت برای هنرمندانی که همین امروز در کشور زندگی می کنند؟ اگر بازگشت یک هنرمند را نشانه ای از گشوده شدن دوباره یک مسیر بدانیم، این مسیر زمانی معنای واقعی پیدا می کند که امکان فعالیت حرفه ای، تولید اثر و حضور اجتماعی برای طیف گسترده ای از هنرمندان نیز فراهم باشد.

هنر صرفاً با حضور فیزیکی هنرمند شکل نمی گیرد؛ هنر به امکان خلق کردن، آزمودن، تجربه کردن، عرضه شدن و ارتباط با مخاطب نیاز دارد.