بازتعریف دکترین مقابله با تحریم

گذار از تاب آوری منفعل به بازدارندگی فعال در ژئواکونومی چرا الگوی سنتی تاب آوری اقتصادی دیگر کافی نیست و ایران چگونه می تواند معادله هزینه ـ فایده تحریم را تغییر دهد؟ تحریم اقتصادی دیگر صرفاً یک ابزار فشار سیاسی نیست؛ به یکی از مهم ترین ابزارهای قدرت در نظام بین الملل تبدیل شده است.

در چنین شرایطی، مسئله اصلی برای ایران نباید فقط این باشد که چگونه تحریم را تحمل کنیم ، بلکه باید یک گام راهبردی فراتر رفت و پرسید: *چگونه می توان ساختاری ایجاد کرد که اعمال تحریم علیه ایران برای تحریم کننده و شبکه همراه آن، هزینه بر، پرریسک و کم فایده شود؟* این تغییر سؤال، در واقع تغییر پارادایم است؛ گذار از تاب آوری منفعل به بازدارندگی فعال ژئواکونومیک .

1.

پایان دوران تاب آوری محض در سال های گذشته، بخش مهمی از سیاست اقتصادی کشور بر سازگاری با فشار خارجی، دور زدن محدودیت ها و کاهش آثار تحریم متمرکز بوده است.

این رویکرد در مقاطعی ضروری و حتی اجتناب ناپذیر بوده، اما یک مشکل اساسی دارد: *اقتصادی که صرفاً بتواند فشار را تحمل کند، الزاماً نمی تواند از تکرار فشار جلوگیری کند.

* تاب آوری اقتصادی زمانی ارزش راهبردی پیدا می کند که در کنار آن، قدرت ایجاد هزینه و بازدارندگی نیز وجود داشته باشد.