شورا بازی در پوشش سیاست گذاری / وقتی هنر قربانی «توزیع کرسی» می شود

به گزارش تابناک، در حالی که کشور با چالش های مدیریتی و گذار از دوره های بی ثباتی روبرو است، تصمیم هیئت دولت برای تشکیل شورای عالی هنر و ادبیات بیش از آنکه گویای یک تصمیم استراتژیک برای نجات فرهنگ باشد، یادآور سنتی قدیمی از توزیع کرسی و مدیریت های فرمالیته است.

به نظر می رسد در این ساختار تازه، هدف نه ارتقای هنر ، بلکه ایجاد سازوکار جدید برای حضور جایگاه های اداری در حوزه ای است که خود نیاز به رهایی از بندهای دولتی دارد.

نگاهی به ترکیب اعضای این شورا، نشان می دهد که مدیریت هنر، به جای واگذاری به صاحبان اصلی (هنرمندان و صاحبان نظر)، به سمت اداری سازی مطلق سوق یافته است.

حضور دو وزیر در کنار پست های دولتی دیگر، نشان از یک رویکرد مکانیکی دارد؛ جایی که جایگاه های حقوقی و اداری نه بر اساس تخصص و نسبت با هنر، بلکه بر اساس وزن سیاسی و اداری انتخاب می شوند.

وقتی جایگاه های غیرفرهنگی در صدر یک شورای هنری قرار می گیرند، مشخص می شود که هدف، مدیریتِ هنر نیست، بلکه مدیریتِ ساختار است.

بیشتر بخوانید: هنر ایران چند شورا می خواهد؟/ از شورای فرهنگ و هنر تا شورای عالی هنر و ادبیات بخش خنده دار و در عین حال تلخ این ماجرا، استفاده از تکنیک های نمایشی برای پوشش ضعف های مدیریتی است.