ایران و پایان آلمان پیش بینی پذیر

هر دو باید به یک پرسش مشترک پاسخ دهند: چگونه می توان آنچه را که کارآمد بوده حفظ کرد، بدون آنکه به جهانی وابسته ماند که دیگر وجود ندارد؟  - هر دو باید به یک پرسش مشترک پاسخ دهند: چگونه می توان آنچه را که کارآمد بوده حفظ کرد، بدون آنکه به جهانی وابسته ماند که دیگر وجود ندارد؟   عصرایران ؛ پروفسور اشتفان پیاسکی (جامعه شناس و متخصص در علوم سیاسی) و زهره  شیرازی (کارشناس ارشد مطالعات آلمان) - مدلی که دهه ها موتور قدرت اقتصادی آلمان بود، امروز با چالش هایی روبه رو شده که آینده آن را زیر سؤال برده است.

سال ها آلمان در نگاه بسیاری از ایرانیان فقط یک کشور اروپایی نبود، بلکه تصویری مشخص از یک مفهوم بود: کارخانه هایی با کار دقیق و مهندسی شده، شرکت هایی که دهه ها دوام می آوردند و اقتصادی که حتی در بحران های جهانی ثبات خود را حفظ می کرد.

برای بسیاری، نام آلمان با یک واژه گره خورده بود: قابل پیش بینی بودن.

کشوری که کیفیت صنعتی، فناوری، نظم اقتصادی و نقش آن در بازارهای جهانی قابل اعتماد تلقی می شد.

اما امروز خود آلمان نیز با یک پرسش مهم روبه روست: آیا مدلی که این کشور را به یکی از موفق ترین کشورهای صنعتی جهان تبدیل کرد، هنوز برای آینده کافی است؟این بحث فقط محدود به برلین نیست.